Nederlands goud (40)

Twee dagen na het succes van Petra van Staveren was het weer raak voor de Nederlandse zwemploeg op de Spelen van Los Angeles (1984). Na een bronzen medaille op de 100 meter wint Jolanda de Rover de 200 m rugslag.

Jolanda de Rover was gaan wedstrijdzwemmen op advies van de dokter, vanwege een zwakke rug. De Amstelveense bleek talent te hebben, en ging al snel naar De Jonge Kampioen in Amsterdam. Als zestienjarige verpulverde ze het Nederlands Record op de 200 m rugslag, en kwalificeerde zich voor de Spelen van Moskou.

Daar sneuvelde ze al in de voorrondes, maar een jaar later was er zilver op het EK in Split. Op het WK van 1982 haalde ze de finale op beide rugslagonderdelen, maar kwam niet in de buurt van de ereplaatsen. In Los Angeles was dat anders. Al op de 100 meter rugslag had ze brons veroverd, achter de tot dan toe onbekende Theresa Andrews. Die schonk haar medaille aan haar aan een rolstoel gekluisterde broer.

Op de dubbele afstand stelde De Rover haar kandidatuur voor het goud al in de series, waar ze de concurrentie meer dan een seconde te snel af was. In de finale bleek dat geen valse schijn. Ondanks de teleurstellende diskwalificatie met de wisselslagploeg een dag eerder ging Jolanda de Rover van start tot finish aan kop. 

In tegenstelling tot Petra van Staveren bleef De Rover nog enkele jaren zwemmen, en ze maakte zelfs nog de Spelen van Seoul mee, waar ze de finales van de 4 x 100 m wissel (5e) en de 200 m rug (7e) haalde. Na haar zwemloopbaan werd ze eerst zwemlerares, later manager van een zwembad in haar woonplaats Amstelveen.

Nog 369 dagen tot Beijing 2008.

Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Zwemmen

permalink | plaats reactie |

Reacties