Nederlands goud (42)

Als wereldkampioenen waren de Nederlandse hockeydames favoriet voor de Olympische titel in 1980. Maar hoewel Nederland de Spelen van Moskou niet boycotte, koos de hockeybond er wel voor dat te doen. Derhalve moesten de hockeysters toezien hoe outsider Zimbabwe er met het goud vandoor ging. In Los Angeles was de herkansing.

Het vrouwenhockeytoernooi had zes deelnemende landen, die in een poule tegen elkaar uitkwamen. Nederland was de wereldkampioen van 1983 en de Europees kampioen van 1984, en derhalve favoriet. De openingwedstrijd in Weingart Stadium bracht een moeizame overwinning op Nieuw-Zeeland (2-1), gevolgd door een zege op het gastland met dezelfde cijfers. In beide partijen kwam de zege pas laat tot stand.

Tegen aartsrivaal West-Duitsland werd wel overtuigend gewonnen: 6-2. Canada, tweede op de WK een jaar eerder, hield Nederland tot enkele minuten voor tijd op achterstand, maar Laurien Willemse redde met een late gelijkmaker. Door deze score werd de slotwedstrijd tegen Australië een soort van finale. De Australische vrouwen moesten met twee goals verschil of meer winnen om het goud te pakken, Nederland had aan iedere andere score genoeg. In een partij met weinig kansen werd pas na rust de eerste treffer opgetekend: Sophie von Weiler scoorde uit een strafcorner. Fieke Boekhorst bepaalde de eindstand op 2-0. 

Voor de Australische dames volgde na de verloren wedstrijd nog een deceptie. Door de uitslag was Australië namelijk precies gelijk geëindigd met de Verenigde Staten. Hoewel de onderlinge strijd was gewonnen door Australië (3-1), was volgens de regels een strafballenserie nodig. Ruim een kwartier na de partij tegen Nederland wonnen de Amerikaanse dames het brons, Australië restte een vierde plaats.

Nog 467 dagen tot Beijing 2008.

Hockey · Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties