Jan Ullrich en de vooruitziende blik van een sportjournalist

Ernst Budzinski was de eerste Duitse Tourwinnaar. Kenners die zeker menen te weten dat het Jan Ullrich was fronsen nu de wenkbrauwen. Budzinski is dan ook een romanfiguur. Zijn schepper, de Duitse sportjournalist Hans Blickensdörfer, had een vooruitziende blik. De overeenkomst tussen Budzinski en de gevallen held Jan Ullrich is namelijk opvallend.

Budzinksi is de hoofdpersoon in de roman ‘Renner in opspraak’ uit 1980 (oorspronkelijke titel: ‘Salz im Kaffee’). De jonge renner wordt steevast Bud genoemd. Hij heeft de kwaliteiten om de opvolger van Eddy Merckx te worden, die ook met naam in het boek wordt genoemd. Geen wielrenner heeft de Duitsers ooit zo enthousiast kunnen maken als Bud, zelfs Didi Thurau niet.

We komen als lezer in het verhaal als Bud op zijn tweeëntwintigste op koers ligt om zijn eerste Tour te winnen. Een dopingaffaire lijkt even roet in het eten te gooien, maar Bud blijkt vals te zijn beschuldigd en gaat vrijuit. Blickensdörfer gaat het onderwerp doping niet uit de weg. Hij blijkt goed ingevoerd en geeft ongetwijfeld een goed en genuanceerd beeld van de gebruiken in die tijd. Van bloeddoping was toen nog geen sprake, van cortisonen des te meer.

Met oog voor detail en voor de omgeving beschrijft Blickensdörfer de ritten over de Tourmalet, de Ventoux en de Izoard. Bud wint de Tour na een boeiend duel met de Italiaan Antonelli. Na zijn Tourzege gaat het mis. Bud verliest de realiteit uit het oog en wordt net als Fausto Coppi verliefd op de vrouw van zijn arts. Ook Bud wordt op de overeenkomst met Coppi gewezen.

De jonge Duitser ruikt het grote geld. Bud is vooral bezig met het te gelde maken van zijn Tourzege. Hij put zijn lichaam uit in de zesdaagsen, grijpt nu ook zelf naar de cortisonen en weigert te luisteren naar mensen die het goed met hem voorhebben: de journalist Kollmann, een oude wijze Bask en zijn arts Lindner, die niet op de hoogte is van Bud’s affaire met zijn echtgenote.

Bud verliest de komende Tour al in de winter. Nu moeten we ineens aan Jan Ullrich denken. Ook zo’n supertalent die de verkeerde keuzes maakte. In plaats van Bud zien we in gedachten ‘Der Jan’ in het voorjaar bij dokter Lindner in de spreekkamer zitten, wanhopig op zoek naar een wondermiddel om te redden wat er nog te redden valt. Maar de verstandige Lindner is geen dokter Fuentes, en wondermiddelen voor sporters bestonden toen nog niet.

Het verhaal stopt tijdens Bud’s tweede Tour, op het moment dat Antonelli op weg is naar de zege in Parijs. Op basis van zijn aangeboren kwaliteiten zou Budzinski net als Ullrich vast nog wedstrijden hebben gewonnen, maar de opvolger van Merckx blijkt ook in het boek geen Duitser te zijn.

Jan Ullrich heeft de roman van Blickensdörfer vast niet gelezen. De auteur overleed op vierenzeventigjarige leeftijd, ironisch genoeg in de winter na de eerste en tevens laatste Tourzege van Jan Ullrich.

Sportboeken · Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties