Nederlands goud (47)

Na de gouden jaren van de Nederlandse military (1924-1932) duurde het zestig jaar voor er weer Nederlands olympisch goud werd behaald in de hippische sport. In Barcelona waren het de springruiters die Charles Pahud de Mortanges opvolgden.

De Nederlandse équipe bestond uit vier koppels: Jos Lansink (Egano), Piet Raymakers (Ratina Z), Bert Romp (Waldo E) en Jan Tops (Top Gun). Met Hendrikx in plaats van Romp was de ploeg een jaar eerder nog Europees kampioen geworden in Frankrijk. De Nederlandse ploeg, onder leiding van bondscoach Hans Horn, had zich het hele seizoen al gericht op de Spelen, en daarvoor diverse wereldbekerwedstrijden laten schieten.

Toch was Nederland geen topfavoriet. Dat was regerend Olympisch kampioen Duitsland, met Ludger Beerbaum en de Friese Duitser Franke Sloothaak. Ook de Fransen werden kansrijk geacht, met wereldkampioen Navet in de gelederen. Maar de grote kanshebbers faalden. Sloothaaks paard was kreupel geraakt en op zijn reserverijdier kwam hij maar matig uit de voeten. De Duitsers eindigden slechts op de elfde plaats, een Olympisch dieptepunt voor hun springploeg. De Fransen deden het beter, maar Navet kon ook niet uitblinken. Zijn paard was bij een dopingcontrole voor de Spelen positief bevonden, maar kon dankzij een beroepsprocedure toch aan de start verschijnen. Frankrijk eindigde als derde, achter de verrassende Oostenrijkers én Nederland.

Van de vier Nederlanders was Jos Lansink met Egano de enige die foutloos bleef, een van de drie ruiters die dat in beide omlopen lukte. Zijn zenuwslopende laatste rit op de Real Club de Polo was genoeg om het goud voor Nederland te claimen. Helaas voor Bert Romp was in Barcelona een nieuwe regel ingegaan, waardoor hij geen gouden medaille kreeg. In elke ploeg telden slechts de beste drie resultaten, en als vierde uit de ploeg moest Romp toezien hoe Lansink, Raymakers en Tops hun medailles kregen. Teleurgesteld constateerde hij evenwel: "Liever zonder mij goud dan met mij zilver".

Enkele dagen na de landenwedstrijd was er opnieuw hoop op goud in het individuele concours, met name voor uitblinker Jos Lansink. Maar door het natte weer veranderde die wedstrijd in een glibberige loterij. Dankzij een gunstige loting kwamen Piet Raymakers en Ratina Z nog wel dicht bij het goud. In de barrage liet Raymakers alle hindernissen staan, maar een minieme tijdsoverschrijding (0,86 seconde) kostte hem een kwart strafpunt. Daarna moest hij toezien hoe Ludger Beerbaum het parcours zonder falen aflegde en het goud won. Later dat jaar zou Beerbaum het paard van Raymakers, Ratina Z overnemen, en er wereldkampioen mee worden.

Nog 360 dagen tot Beijing 2008.

Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Paardensport

permalink | plaats reactie |

Reacties