De eerste Australische wielerkampioen

Tegenwoordig wordt het wielerpeloton overspoeld door talentvolle Australiërs. In navolging van Phil Anderson komen ze van Down Under naar Europa om hier hun wielergeluk te beproeven. Maar een halve eeuw vóór Anderson was Hubert Opperman de eerste Australische wielerkampioen. ‘Oppy’ werd later in zijn land minister. Sinds 1968 mocht hij zich officieel Sir Hubert Opperman noemen.

Hubert Opperman, afstammend van Duitse emigranten, werd geboren op 29 mei 1904 in Rochester, Victoria. Vanaf zijn achtste zat Opperman op de fiets, als besteller van het postkantoor. Op zijn twintigste was hij voor het eerst wegkampioen van Australië. Omdat hij in eigen land nauwelijks concurrentie ondervond kwam hij in 1928 per boot naar Europa, waar hij direct succes had.

Op 27 mei 1928, enkele weken na aankomst, werd hij al derde in de klassieker Parijs - Brussel. Winnaar was de Belg Georges Ronsse voor de Luxemburger Nicolas Frantz. Dat waren bepaald niet de minsten. Ronsse werd twee maal wereldkampioen op de weg en was een klassiekerspecialist. Frantz won dat jaar zijn tweede Ronde van Frankrijk.

In diezelfde Tour van 1928 stond Opperman aan de start, samen met twee minder getalenteerde landgenoten en een Nieuw-Zeelander. Opperman werd achttiende. Op acht en een half uur achterstand, dat wel. In 1931 werd hij nog eens twaalfde. Ook in de geschiedenis van het WK op de weg, dat in feite een veredeld Europees kampioenschap was, komen we hem tegen. In 1935 werd hij achtste nadat hij tekende voor de eerste ontsnappingspoging.

En maar fietsen, die Opperman.

Opperman viel vooral op door zijn uithoudingsvermogen. Hij won in 1928 de Bol d’Or, een 24-uurs race op de piste van Buffalo in Parijs. De laatste ronden werd hij, reglementair stayerend achter de tandem, door de vele Franse toeschouwers aangemoedigd: ‘Allez Oppy’. In 1932 reed hij een 24-uurs record met gangmaking op de baan, met een gemiddelde snelheid van 57,669 km/uur.

Ook won Opperman in 1931 Parijs - Brest - Parijs, een klassieker die vanwege de lengte van zo’n 1200 kilometer (!) slechts om de tien jaar werd verreden. Opmerkelijk genoeg moest de Australiër na 49 uur en 30 minuten fietsen in de sprint nog afrekenen met zijn tegenstanders Louyet en Pancera.

En dan reed hij in 1937 nog in een recordtijd ‘Dwars door Australië’, van Perth naar Sydney. Opperman deed ruim dertien dagen over de 4854 kilometer. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Baden Cooke, de Australische groene truiwinnaar in de Tour van 2003, niet Phil Anderson maar Hubert Opperman noemde als zijn grote voorbeeld.

Na zijn wielercarrière begon Opperman een politieke carrière. Van 1960 tot 1966 was hij voor de liberalen Minister van Transport en daarna Minister van Arbeid en Immigratie. Hij speelde een positieve rol in de hervormingen van de Australische immigratiepolitiek. Tot in de jaren zestig konden niet-Europeanen geen verblijfsvergunning krijgen in Australië.

Hubert Opperman stierf min of meer in het harnas. Hij fietste tot zijn negentigste. Naar verluidt stopte hij daar mee omdat zijn vrouw zich zorgen maakte over zijn gezondheid en veiligheid. Bijna twee jaar later overleed hij aan een hartstilstand. Op de hometrainer.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties