Nederlands goud (57)

Op de dag dat Pieter van den Hoogenband het koningsnummer wint in Sydney zwemt Inge de Bruijn op diezelfde afstand een nieuwe wereldrecord - "Inky's" tweede goud wordt alvast geteld.

Niet ten onrechte, zo bleek de volgende dag. Tot halverwege kon de Zweedse Therese Alshammar nog volgen, maar uiteindelijk liep de Bruijn uit tot een riante voorsprong van een halve seconde. Haar eigen wereldrecord bleef net buiten bereik: zes honderdsten te langzaam. Ze wordt dan al tot zwemkoningin van de Spelen gekroond. Na de wedstrijd was er echt koninlijk bezoek: kroonprins Willem-Alexander. Het IOC-lid had tot dan toe alle gouden medailles van Nederland in Sydney gemist, vanwege Prinsjesdag. Koud uit het vliegtuig verontschuldigde hij zich voor zijn ongeschoren zoenen. Inge de Bruijn maakte zich er niet druk om.

Intussen klonken ook andere geluiden, vooral uit Amerika, waar bondscoach Richard Quick het d-woord liet vallen. Hoewel hij geen "namen of landen" wilde noemen, vond hij dat er te weinig werd gecontroleerd, en dat met name zijn pupillen Dara Torres en Jenny Thompson (beiden derde achter De Bruin op de 100 m vrij) daar de dupe van werden. Anderen suggereerden dat de progressie van De Bruijn "te opmerkelijk is". De Amerikaanse pers vergat hierbij meestal te vermelden dat ook enkele Amerikaanse winnaressen in 2000 grote sprongen voorwaarts hadden gemaakt. Met name vader Van den Hoogenband, tevens NOC-chirurg, was woedend over de Amerikaanse uitlatingen, en dreigde zelfs met een rechtszaak als er directe beschuldigingen aan het adres van De Bruijn of zijn zoon zouden komen. Inge de Bruijn wilde het onderwerp op haar persconferentie vermijden, maar had toen het toch aan de orde kwam een simpele en duidelijke verklaring: "allemaal jaloezie".

Nog 350 dagen tot Beijing 2008.

Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Zwemmen

permalink | plaats reactie |

Reacties