De terugkeer van zwemster Edith van Dijk

Er zijn in de zwemwereld al mensen die gokken dat Edith van Dijk volgend jaar een olympische medaille gaat winnen. Alhoewel ze twee jaar geleden in het Olympisch Stadion Amsterdam afscheid nam van de topsport maakte ze deze week bekend zich toch te willen plaatsen voor de Olympische Spelen. En ze heeft al zoveel geschiedenis geschreven!

Edith van Dijk ontdekt dat ze is opgenomen in de zwemzuil in de Olympic Experience. Dat was bij haar afscheid in 2005, dat nu dus geen afscheid meer is.

Edith van Dijk zwom in de traditie van landgenoot Piet Ooms begin twintigste eeuw. Waar Ooms in Frankrijk een gedenkplaat kreeg na een zware Atlantische race, wordt Van Dijk in Argentinië beschouwd als de Koningin van het Zwemmen. Dat was na haar winst in 2001 in de Maraton Acuatica Rio Coronda, een jaarlijks evenement met zo'n 200.000 toeschouwers en live uitgezonden op de nationale televisie.

Van Dijk begon in 1990 met de lange afstand tijdens De IJsselmeermarathon. Vijf jaar later brak ze internationaal door met een zilveren medaille op het Europees Kampioenschap. Tot en met 2005 won ze onder meer zes wereldkampioenschappen en twee Europese.

Haar voorganger Piet Ooms een eeuw geleden

Het Kanaal

In 2003 wilde Van Dijk in een nieuwe wereldrecordtijd Het Kanaal bedwingen, maar haar tocht eindigde op bizarre manier op het Franse strand. Door slecht weer en beroerde navigatie van de begeleidende schipper zwom ze tientallen kilometers te veel. “Tijdens de race vroeg ik me al af waarom de veerboten telkens aan dezelfde kant voorbijvoeren en waarom de gebruikelijke lichtjes op de wal maar niet opdoemden. Je zwemt als het ware in niemandsland, ziet slechts water om je heen.”

Urenlang zwom ze in cirkels en bleef onnodig lang van haar einddoel verwijderd. Volgens berekeningen in 2004 zou ze 91 tot 133 kilometer hebben gezwommen, waar de minimale afstand 33 kilometer is. Zo'n honderd kilometer te veel en dat in ruim negen uur! Toen Van Dijk dat hoorde, twijfelde ze meteen aan haar voornemen nooit meer een poging te wagen: ”Het gaat nu toch wel weer kriebelen, ja.”

Edith van Dijk met Erica Terpstra en Ada Kok

Geen glitter

En dat tekent de zwemster, tot bewondering van collega topsportster Bettine Vriesekoop, die in 2002 schreef: ‘Evenals Edith van Dijk zelf is de discipline die zij beoefent wars van opsmuk en uiterlijke schijn. Geen glitterpakjes, make-up, tandpastaglimlach of mooie praatjes. De sport zelf is de hoogste vorm van perfectie en schoonheid.

Sport en de drijfveren om aan sport te doen zijn aan mode onderhevig en presteren is tegenwoordig presenteren. Geld, aanzien en vooral er uitzien volgens de laatste mode bepalen of je als sporter wordt opgemerkt en gewaardeerd. Edith van Dijk kiest de ruime zee om niet haar rivales maar de diepste spelonken van zichzelf te leren kennen. Het is een verademing te zien dat een intelligente vrouw als zij niet bezig is met de buitenwereld maar eerder met haar eigen binnenwereld.’

Lovende woorden van Vriesekoop, hier ook in de Olympic Experience. Maar dan op een andere dag dan Van Dijk.

Aldus onze correspondente in Beijing, die dus volgend jaar wordt voor even wordt herenigd met Van Dijk. Mits Van Dijk zich plaatst natuurlijk…

In totaal heeft Van Dijk zes wereldtitels gewonnen, meer dan twintig wereldbekerzeges, twee Europese en vele nationale titels. Volgens De Wereldzwembond is ze de meest succesvolle zwemster aller tijden bij FINA-evenementen. En nu op naar goud!

Op weg naar Peking · Zwemmen

permalink | plaats reactie |

Reacties