Niets zeggen over Ajax

Feyenoord-supporters als ik moeten zich niet met Ajax bemoeien als schlemiel van het jaar. Het mooiste sportnieuws van deze week kwam toch van de vrouwen: zwemster Edith van Dijk is terug.

ANP Fotoarchief

Terwijl de voetbalwereld samenkomt in Monte Carlo voor de grote glitter met de gemanipuleerde loting voor de eerste ronde van de Champions League – ik zeg niets over Ajax! – is het Nederlandse voetbal eindelijk begonnen aan de nieuwe eeuw met de start van de Eredivisie voor Vrouwen.

Dat is vooral goed nieuws voor Johan Derksen van Voetbal International, want vermoedelijk kan hij alleen de stadions tijdens een vrouwenvoetbalwedstrijd bezoeken zonder met de dood te worden bedreigd. De vrouwelijke voetballers zullen tenslotte niet vergeten zijn dat Derksen al dertig jaar geleden de grootste voorstander was van vrouwenvoetbal.

Hij schreef het toen zo mooi op: ‘Die dames hebben toch net zoveel recht als een vent om tegen een bal aan te trappen.’ Dertig jaar later heeft hij dan eindelijk gelijk gekregen en nu is het wachten tot Ajax, PSV en Feyenoord zich aansluiten bij deze competitie. Het is ronduit belachelijk dat de belangrijkste clubs van dit land zich afzijdig houden van deze nieuwe ontwikkeling in hun sport. Waarschijnlijk vinden ze hier te weinig glitter en te veel sport.

Heb ik toch iets gezegd over Ajax.

Geen glitters

Van de mannen moesten we het deze week dus niet hebben, die zich alleen maar richten op de glitter – onder meer in Monte Carlo. Alles wat fout is, zal zich op die paar vierkante kilometers verzamelen voor de Champions League-loting. Bijna alles wat fout is, want Ajax…

Nee, niet opschrijven! Feyenoorder-supporters als ik houden zich daarbuiten.

Gelukkig hebben we langeafstandzwemster Edith van Dijk nog. Deze week kwam ze met het goede nieuws dat ze zich wil plaatsen voor de Olympische Spelen volgend jaar, ondanks haar afscheid van twee jaar geleden. Bettine Vriesekoop schreef over haar:

‘Evenals Edith van Dijk zelf is de discipline die zij beoefent wars van opsmuk en uiterlijke schijn. Geen glitterpakjes, make-up, tandpastaglimlach of mooie praatjes. De sport zelf is de hoogste vorm van perfectie en schoonheid.

Sport en de drijfveren om aan sport te doen zijn aan mode onderhevig en presteren is tegenwoordig presenteren. Geld, aanzien en vooral er uitzien volgens de laatste mode bepalen of je als sporter wordt opgemerkt en gewaardeerd. Edith van Dijk kiest de ruime zee om niet haar rivales maar de diepste spelonken van zichzelf te leren kennen. Het is een verademing te zien dat een intelligente vrouw als zij niet bezig is met de buitenwereld maar eerder met haar eigen binnenwereld.’

Mijn helden

En juist Vriesekoop snapt wat het is om zich te ontdoen van de glitter en zich te richten op de sport – samen met Leontien van Moorsel. Het maakt deze twee tot de beste Nederlandse sporters ooit – in ieder geval mijn helden.

Niet omdat ze zoveel wedstrijden hebben gewonnen van anderen, maar juist van zichzelf. Beide sportvrouwen gingen in de eerste fase van hun loopbaan ten onder in hun sport en verloren hun eigen persoonlijkheid. Na de onvermijdelijke crises zijn zowel Vriesekoop als Van Moorsel er toch in geslaagd om terug te keren op het hoogste niveau, waarbij ze vooral het zelfrespect hebben teruggevonden. Hoger kan iemand niet komen in de sport, me dunkt. Weg met de glitters! Alhoewel: een gouden olympische medaille glittert aanzienlijk, maar dat is Van Dijk wel gegund.

En Ajax vindt nog wel wat kleine glittertjes in de UEFA Cup. In ieder geval meer dan Feyenoord, om alle botte hoon vast voor te zijn.

Voetbal · Wielrennen · Zwemmen

permalink | plaats reactie |

Reacties