Weg met Jan Pronk!

Jan Pronk is net zo’n betonsocialist als Ed van Thijn. Als hij voorzitter van de PvdA wordt, heeft de Nederlandse sport een serieus probleem. PvdA-leden: stem zo vaag mogelijk en dus op Erik de Baedts!

Jan Pronk zelf. ANP Fotoarchief

Vlak voordat het WK Voetbal van 1998 begon, speelde het Nederlands Elftal een oefenwedstrijd tegen Nigeria. Tegen het Afrikaanse land was toen veel protest, omdat daar de mensenrechten schandalig werden geschonden. Daarom was er een internationale boycot uitgeroepen, waar eigenlijk niemand zich aan hield – en dan ook nog eens ongestraft. Vlak voor deze oefeninterland reageerde minister Jan Pronk van Ontwikkelingssamenwerking zich opeens af op de voetballers. De wedstrijd mocht geen doorgang vinden, moest worden geboycot.

Oliemaatschappijen als Shell handelden in die tijd ongestraft met het Nigeriaanse regime, de wapenhandel heeft geen seconde last gehad van de boycot, maar daartegen werd niets ondernomen. Toen er 22 mensen een oefenwedstrijd wilden spelen, werd er deze loze rel getrapt.

Oud-links

Het was pure machteloosheid, de reflex van oud-links, een polonaise op de rokende ruïnes van de jaren zeventig. Overal werden de regels overtreden, maar om het niet al te moeilijk te maken, werden de sporters uitgekozen om eens lekker tegen aan te schoppen. Sport is fout, sport is egoïstisch, sport is van het grootkapitaal. Kortom: weg met die gasten en weg met sport!

En deze Jan Pronk dreigt als PvdA-voorzitter terug te keren in de Nederlandse politiek, zo vlak voor de Olympische Spelen in Beijing. Voordat we het weten, komt hij met de oproep om die te boycotten, omdat, omdat, omdat … – “we het vroeger ook zo deden. Daarom! Wist u trouwens dat sport fout is, egoïstisch en van het grootkapitaal? Wij wel, wij wisten dat in de jaren zeventig al.”

Geen jaren zeventig-reflex

Op weer zo’n boycottype zitten we niet te wachten. De discussie over de Spelen van volgend jaar wordt nu net interessant. Afgelopen weekend namelijk reageerde IOC-lid Hein Verbruggen heel fel op de constatering van Amnesty International dat China zijn afspraken over de mensenrechten niet nakomt: “Dat is een leugen. Dat heeft het IOC nooit van de Chinezen gevraagd. Dat kan ook niet, want dan begeven we ons op politiek terrein.”

En wat zei Erica Terpstra, voorzitter van NOC*NSF, nog in diezelfde week? “China heeft destijds, toen haar nominatie voor 2008 speelde, zelf aangegeven dat de mensenrechten en arbeidsomstandigheden nog verre van ideaal waren. Er werden verwachtingen uitgesproken en daaraan zal men moeten werken.”

Dat staat dus haaks op wat Verbruggen zei en belooft daarom nog veel goeds voor de discussie over China. Als al binnen de olympische beweging zelf zulke verschillen zichtbaar worden, is er hoop voor de toekomst.

Maak kennis met Erik de Baedts, onze hoop.

Had ik u al gezegd?

Tenminste, zolang Pronk zich hier niet mee bemoeit, want dan is het snel zo'n debat van Grote stappen - Snel thuis. Dan staan we allemaal weer in een polonaise op de rokende ruïnes van de jaren zeventig makkelijk te doen met symboolpolitiek. Te roepen van: “Had ik u al gezegd dat ik voor een boycot ben, net zoals vroeger? Wist u trouwens dat sport fout is, egoïstisch en van het grootkapitaal?”

Nee, iedereen die de Nederlandse sport deze politieke bemoeizucht wil besparen, moet daarom onmiddellijk lid worden van de PvdA om op iemand anders te stemmen.

Leve Erik de Baedts

Kies dan wel voor een lekker vaag iemand, zoals Erik de Baedts. Als relevante werkervaring noteert hij ‘verschillende advies- en managementfuncties bij de overheid, semi-overheid en in het bedrijfsleven’. In zijn politieke geschiedenis is hij lid geweest van de kandidaatstellingscommissie voor onder meer Wijk bij Duurstede.

Aan zo’n nietsnut heeft de Nederlandse sport nu behoefte. Deze man snapt niet wat er helemaal in China en met de Olympische Spelen gebeurt. En als hij dat per ongeluk tóch doet, weet hij dat alleen maar in gruwelijk managmentjargon te communiceren, zodat niemand begrijpt waarover hij het heeft.

Weg met Jan Pronk! Leve Erik de Baedts en de Olympische Spelen.

Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties