Nederlands goud (64)

In het openingweekend van de Spelen in Athene hoopte Nederland al op het eerste goud. De wegwedstrijd voor vrouwen werd gehouden rondom de Acropolis. Gehoopt werd dat Leontien Zijlaard-van Moorsel haar titel van Sydney zou kunnen prolongeren. Halverwege de koers keek Van Moorsel om en kwam ten val. Ze werd per brancard afgevoerd, en een roemloos einde van haar loopbaan dreigde.

Na de smak tegen het Griekse asfalt was het even onzeker of Van Moorsel nog aan de start kon verschijnen in de tijdrit, maar de volgende dag bleek dat ze geen ernstige verwondingen had opgelopen. Ondanks de blauwe plekken en een wat zeurende hoofdpijn besloot Leontien van Moorsel gewoon op te stappen in de wedstrijd tegen de klok. Ze herinnerde zichzelf er zelfs aan dat ze een jaar eerder, voordat ze het werelduurrecord verbeterde, ook onderuit was gegaan. In Mexico had ze daaraan extra motivatie ontleend.

En ook in Griekenland wierp het zijn vruchten af. Ze gaf nadien aan zelden zo diep te zijn gegaan, maar raffelde de 24 kilometer wel als snelste af. De Amerikaanse Deirde Demet gaf 24 seconden toe, Karin Thürig (Zwitserland) 43. In bijzijn van NOC-NSF-voorzitter Erica Terpstra (die uit bijgeloof dezelfde kleren droeg als tijdens Van Moorsels goud in Sydney) en kroonprins slash IOC-lid Willem-Alexander kreeg ze haar vierde gouden olympische medaillle uitgereikt. Daarmee kwam ze op gelijke hoogte met Fanny Blankers-Koen en Charles Pahud de Mortanges.

Een vijfde goud zat er niet meer in. In de individuele achtervolging waren de Nieuw-Zeelandse Sarah Ulmer en de Australische Katie MacTier te sterk. Ulmer verpulverde tot twee maal toe Van Moorsels wereldrecord (dat ze zelf overigens ook overtrof), waardoor ze haar olympische carrière afsloot met een bronzen medaille. Dat was de enige kleur die in haar collectie nog ontbrak.

Nog 334 dagen tot Beijing 2008.

Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties