Pedro Delgado raakte altijd in opspraak

Drie keer won de in Spanje zeer populaire renner Pedro Delgado een grote ronde: de Vuelta in 1985 en 1989, en de Tour in 1988. Maar in alle drie de gevallen raakte de Spanjaard, ook wel ‘Perico’ genoemd, op één of andere manier in opspraak. Doping, combines, altijd was er wel iets aan de hand.

ANP Fotoarchief

Delgado wordt meestal neergezet als een vriendelijke, goedlachse, voormalige verpleger. Dat laatste is interessant. Zo werd wielrenner Peter Winnen vaak opgevoerd als onderwijzer. Maar hoewel Winnen in het bezit was van een onderwijzersdiploma, stond hij nooit voor de klas. De vraag of Delgado daadwerkelijk als verpleger heeft gewerkt blijft voorlopig onbeantwoord.

Voor aanvang van de Ronde van Spanje in 1985 was Delgado, rijdend voor het Spaanse Orbea, al een gereputeerde klimmer. Maar vanwege een slechte dag op weg naar Alto de Campoo stond hij twee dagen voor de finish in Salamanca pas op de zesde plaats in het algemeen klassement. Zijn achterstand op leider Robert Millar bedroeg meer dan zes minuten.

In de achttiende etappe naar Segovia, de woonplaats van Delgado, kwam er een omvangrijke Spaanse combine aan te pas om Millar uit de leiderstrui te rijden. Delgado ging in deze bergetappe in de aanval met zijn landgenoot José Recio van Kelme. De Spaanse organisatie ‘vergat’ de voorsprong door te geven aan Millar, die van niemand steun kreeg en uiteindelijk met zesendertig seconden de Vuelta aan Delgado verloor. Francisco ‘Pacho’ Rodriguez werd derde.

Het is waarschijnlijk dat deze Colombiaan ook in het pact zat. Rodriguez stond voor de rit naar Segovia tweede in het klassement, op slechts tien seconden van Millar. Hij had dus ook wat te verliezen toen hij Delgado liet wegrijden. Hij had zelfs een reële kans op de overwinning, wanneer hij Millar achter zich zou laten. Maar ook Rodriguez reed bij Zor in Spaanse loondienst, en bleef in het spoor van de Schot.

ANP Fotoarchief

In 1988 won ‘Perico’ de Ronde van Frankrijk, maar hij werd betrapt op het gebruik van het middel probenecide, dat sporen van anabolica in de urine kan maskeren. Het middel stond op de dopinglijst van het IOC, maar nog niet op die van de UCI. Delgado kwam goed weg en won ‘gewoon’ de Tour. In Spanje maakte deze overwinning hem mateloos populair.

Voor zijn boek ‘De anabolica mannen’ uit 1989 ging Jean Nelissen op zoek naar de achtergronden van deze zaak. Hij schetst een heel ander beeld van de Spanjaard: zakelijk en berekenend, zijn ware aard verschuilend achter een minzame glimlach. Opvallend is dat in het boek van Nelissen de naam opduikt van een toen al omstreden arts. Delgado zou contacten hebben gehad met (jawel!) dokter Eufemiano Fuentes.

In 1989 won Delgado zijn tweede Vuelta, met hulp van Ivan Ivanov. Deze Rus reed met Delgado in het wiel achter de ontsnapte Fabio Parra aan, in opnieuw de één na laatste etappe naar Segovia. Parra stond tweede in het klassement achter Delgado, die geen ploeggenoten meer om zich heen had. De Colombiaan Parra reed even virtueel in de leiderstrui, maar Delgado kon dankzij Ivanov de schade beperken.

De volgende dag overhandigde Delgado voor de start van de laatste rit een envelop aan de Rus, met ongetwijfeld een vorstelijk bedrag als inhoud. Dit werd gesignaleerd door Colombiaanse journalisten. Ook zij hadden natuurlijk gezien wat er de vorige dag gebeurd was. Ze gingen verhaal halen bij de Spanjaard, die met een originele uitleg kwam. In de envelop zou zijn huisadres zitten, zodat Ivanov in de winter eens op bezoek kon komen.

Het deed allemaal niets af aan de populariteit van ‘Perico’. Deze nam alleen nog maar toe toen hij in later in dienst ging rijden van Miguel Indurain, zijn jongere en nog meer getalenteerde ploeggenoot. Na zijn wielercarrière werd Delgado commentator bij de Spaanse televisie. Ook komt hij als ambassadeur voor Unicef op voor kinderen in arme landen. 

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties