De bomaanslag tijdens de Olympische spelen van Atlanta (1)

Op deze site verschenen al artikelen over de gijzeling tijdens de Olympische Spelen in München in 1972. Vierentwintig jaar later werden de Olympische Zomerspelen van Atlanta opgeschrikt door een bomaanslag.

ANP Fotoarchief

In de nacht van vrijdag 27 juli 1996, de negende dag van de Spelen, werd de politie van Atlanta om kwart over één vanuit een telefooncel opgebeld. Een man zei dat er binnen een half uur een bom zou ontploffen in Centennial Park, het kloppende hart van de Spelen in Atlanta. Volgens de politie was de stem van een blanke Amerikaan.

Het was niet de eerste bedreiging. De FBI had al honderden meldingen binnengekregen. Deze was echter wel de eerste die serieus genomen werd. De politie reageerde onmiddellijk. Met 150 veiligheidsagenten werd een begin gemaakt het park te evacueren. Dat viel niet mee. Op dat moment waren ruim vijftigduizend mensen in het park aanwezig. Er was een late-night programma aan de gang. De band Jack Mack and the Heartattack trad op:

Zeer snel werd de bom gelokaliseerd, daarover later meer, maar ontplofte voor alle mensen het park uit waren.

Het betrof een staafbom. Stukken werden tot op negentig meter van de plek van ontploffing gevonden. Er viel een dode door de bom (een 44 jarige vrouw uit Georgia), een dode als gevolg van een hartstilstand tijdens het wegrennen na de explosie (een Turkse cameraman) en ruim honderd gewonden.

Janet Evans, de Amerikaanse zwemvedette die op deze Spelen haar afscheid vierde, werd in het Centennial Park door de Duitse televisie geïnterviewd, toen achter haar de knal plaatsvond. Ze schrok, maar begreep niet onmiddellijk wat er gebeurde. Zij was niet de enige. Velen dachten dat het deel uitmaakte van de happening in het park. Pas toen in de buurt van de explosie chaos losbrak en gillende bebloede mensen probeerden te ontkomen, drong het tot de massa door dat het om een aanslag ging.

De reacties waren geschokt. Billy Payne, de man die de Spelen naar Georgia haalde, sprak van een duivelse daad. President Clinton, die de openingsceremonie had bijgewoond en donderdag nog met zijn dochter door het Centennial Park was gewandeld, zei op het Witte Huis: “Dit is een aanslag tegen de democratie en tegen de geest van de Spelen.”

Burgemeester Campbell van Atlanta: “Wij kunnen niet anders dan deze schok aanvaarden, maar wij zullen de strijd tegen dit soort terreur verder zetten.”

Niet toegeven

Enkele uren na de aanslag deelde Francois Carrard, namens het IOC mee dat de Spelen zouden doorgaan. Juan Antonio Samaranch, voorzitter van het IOC: “De Spelen afbreken zou betekenen dat wij toegeven aan het terrorisme. En dat is het laatste wat we zullen doen.”

De atleten en coaches stonden achter de beslissing. Bob Kersee, coach van Gail Devers, die enkele uren later goud op de 100 meter won: 'Dit is het risico dat ieder olympische deelnemer loopt. Je weet dat er alles gedaan wordt om de veiligheid te garanderen, maar er kan toch altijd iets gebeuren.'

Charles Barkley van het USA-Dream Team: “Het zou absurd zijn de Spelen te stoppen.” Michael Johnson en drievoudige olympische zwemkampioene Michelle Smith, spraken in dezelfde zin. Caroline Silbey, een sportpsychologe die de Amerikaanse atleten bijstaat, zei dat de aanslag geen invloed zal hebben op de prestaties van atleten. “Ze zijn jong, het was hun droom ooit aan de Spelen deel te kunnen nemen en ze hebben hier vier jaar voor getraind. Zij kunnen hun emoties wel onder controle houden.”

Gwen Torrence onderschreef deze theorie. Toen haar enkele uren voor de finale van de 100 meter gevraagd werd wat zij dacht van de ontploffing, zei ze: “In mijn hart ben ik bij de slachtoffers, maar ik heb nu geen tijd om te treuren. Ik moet proberen een medaille te winnen.”

De Spelen gingen door. De Spelen gaan altijd door.

Beveiliging

De beveiligingsmaatregelen werden aanzienlijk verscherpt. Er werden bewapende militairen ingezet en toegangscontroles werden intensiever. Burgemeester Bill Campbell zei: “We moeten op een andere modus overgaan, ons veel waakzamer opstellen.” Atleten, begeleiders en officials werd aangeraden in het Olympisch Dorp te blijven. Alleen het ritje naar het stadion en weer terug werd aangeraden.

De politie had aanvankelijk goede hoop de dader of daders van de aanslag snel te vinden. Meteen op de zaterdag na de aanslag werd er een verdacht pakketje gevonden dat aanwijzingen kon geven. Een winkelcentrum en een metrostation werden ontruimd. In het pakje zat een strijkijzer.

De Spelen werden tot een einde gebracht. Er kwam een slotceremonie. Ga staan, pak indien mogelijk iemands hand vast en zing uit volle borst mee met de kinderen van Atlanta.

Morgen: Wie zat er achter de aanslag?

Nog 330 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties