En Yuri moet een liedje zingen - hihaho

Afgelopen weekend zagen we weer eens dat het internationale turnen hopeloos in de negentiende eeuw is blijven hangen. Maar dat mag voor het AD geen reden zijn om ons een Calimero-complex aan te praten. We leven niet allemaal in Friesland.

In 1924 werden de Nederlandse voetballers uitgeschakeld voor de finale op de Olympische Spelen door een rampzalig optreden van scheidsrechter Georges Vallat. Tegenstander Uruguay stond twintig minuten voor het einde tot ieders verbazing met 1-0 achter tegen de oranjehemden, maar toen greep de arbiter twee keer rampzalig in. De Zuid-Amerikanen kregen daarmee een onverdiende 2-1 zege in de schoot geworpen én de olympische finale. De Nederlandse pers was woest en schreeuwde om actie.

Men verkoos te spelen

Slechts één persoon hield het hoofd koel in die hectische dagen en dat was oud-international Dirk Lotsy. Hij speelde in 1905 mee in de allereerste wedstrijd van het Nederlands Elftal en won olympisch brons in 1912 – niet zomaar iemand dus. Hij schreef:

‘De scheidsrechter, die aangesteld was voor den wedstrijd Uruguay – Holland stond als onbekwaam bekend, de Hollandsche leiding verzocht toen om onder een anderen functionaris te mogen spelen; aan dit verzoek werd niet voldaan. Er waren nu twee mogelijkheden: spelen of niet spelen, men verkoos te spelen. Door met dezen onbekwamen scheidsrechter den wedstrijd te beginnen, aanvaardde men automatisch zijne leiding.’

Met andere woorden: zeuren is goed, maar begin er dan wel op tijd mee. Was dan weggebleven.

Hier kijkt Gejus van der Meulen van Nederland de bal nog naast het goal in de wedstrijd tegen Uruguay. Toch stapt hij uiteindelijk als verliezer van het veld.

Het is zoals het is

Vlak voordat Yuri van Gelder in actie kwam op het WK Turnen boog het Algemeen Dagblad zich al over de merkwaardige eis dat de turner alleen maar naar de Spelen mag als hij de wereldtitel zou winnen. Charles van Commenee is volgend jaar chef de mission van de Nederlandse Olympische ploeg en zei:

“Het is zoals het is. De Koninklijke Nederlandse Gymnastiek Unie kan daar iets van vinden, NOC*NSF kan er iets van vinden en de bediende in het Japanse restaurant waar ik nu zit te eten kan er iets van vinden. Maar dat verandert helemaal niets. De beste sporters moeten aanwezig zijn op de Olympische Spelen. We proberen in Nederland een zo rechtvaardig mogelijk selectiesysteem te hanteren. Maar dit is een standpunt van de internationale turnfederatie. De KNGU heeft in het verleden actie ondernomen, maar helaas zonder succes. En het IOC heeft blijkbaar niet voldoende problemen met deze selectieprocedure om er iets aan te doen.”

Van Commenee zei dus ongeveer hetzelfde als Lotsy 83 jaar geleden: “Er waren nu twee mogelijkheden: spelen of niet spelen, men verkoos te spelen. Door met dezen onbekwamen scheidsrechter den wedstrijd te beginnen, aanvaardde men automatisch zijne leiding.” Met andere woorden: zeuren is goed, maar begin er dan wel op tijd mee. Was dan weggebleven.

Kill Calimero

En nu is er de handtekeningenactie van het Algemeen Dagblad voor de Nederlandse turner. Het zou mooi zijn als Van Gelder via een zij-ingang alsnog de Spelen haalt, want daar hoort hij thuis. Maar mijn handtekening krijgen ze niet vanwege dat Calimero-gevoel over de grote wereld tegen het kleine Nederland – nu weer met Van Gelder.

Het lijkt op dat eeuwige gedram uit Heerenveen over Abe Lenstra, die inderdaad één van de beste Nederlandse voetballers ooit is. Maar de adoratie slaat nogal eens om in een minderwaardigheidscomplex, zoals bij Riemer van der Velde, oud-voorzitter van SC Heerenveen: ‘Als niet Johan Cruijff maar Abe Lenstra in Amsterdam geboren was, dan was niet Cruijff maar Abe tot voetballer van de eeuw gekozen.’

Wat moet je met zo’n opmerking? Als niet Marilyn Monroe maar Abe Lenstra Happy Birthday, Mr. President had gezongen, dan was niet Marilyn maar Abe het liefje geworden van president Kennedy. Zeur toch niet zo. Abe was van dezelfde klasse als der Johan, dus doe alsjeblieft niet zo minderwaardig. Kill Calimero!

Abe Lenstra zelf. ANP Fotoarchief

Yuri moet een liedje zingen

Abe Lenstra en Yuri van Gelder zijn allemaal het slachtoffer van de grote gemene wereld, die ons het licht niet in de ogen gunt. Aan de hand van het Algemeen Dagblad is ons leven tegenwoordig niets anders meer dan weer een onterechte laatste plaats op het Eurovisie Songfestival. Was dan weggebleven als het je niet bevalt, want we weten tenslotte hoe dit afloopt.

Van mij mag Van Gelder volgend jaar naar het Eurovisie Songfestival, zodat we weer een reden hebben voor een Calimero-complex. Vergeet alleen de volgende wijsheid niet: er zijn twee mogelijkheden: spelen of niet spelen. Door met een onbekwame scheidsrechter de wedstrijd te beginnen, aanvaardt men automatisch zijn leiding.

Olympische Spelen Algemeen · Op weg naar Peking · Turnen

permalink | plaats reactie |

Reacties