Olympisch toeriste overwint zichzelf

De Costaricaanse Gilda Montenegro Conejo werkte al een paar jaar als begeleidster voor rafting-toers. Daarnaast had ze ook wel eens wat gekanood. Een maand voor de Spelen van Barcelona vroeg haar baas - tevens begeleider van het nationale kanoteam - of ze interesse had om naar de Spelen te gaan, er was namelijk nog een plaatsje open.

De kwalificatieregels waren destijds niet zo streng, en Costa Rica mocht de plaatsen voor Centraal-Amerika invullen. De mannenploeg had al drie leden, maar er was nog niemand voor het enige damesonderdeel, de eenpersoonskajak. Montenegro had nog nooit een slalomparcours afgelegd, maar wel wat kano-ervaring. Ze besloot het erop te wagen en spendeerde de resterende weken met trainen voor de Spelen. 

Aangekomen in La Seu d'Urgell, waar de olympische kanoslalomwedstrijden werden gehouden, zag ze tot haar ontzetting dat daar een kunstmatige baan was gelegd, veel smaller dan het parcours waarop ze getraind had. De wedstrijd pakte dan ook dramatisch uit. In de eerste omloop was ze niet alleen de langzaamste op de baan, maar scoorde ze ook nog eens bijna 8 minuten aan strafpunten. De tweede run was nog erger: ze sloeg om, brak haar helm en moest vervolgens het parcours zwemmend - en huilend - verlaten.

Na deze ervaring wilde Gilda Montenegro even weinig met slalom te maken hebben. Maar na ruim anderhalf jaar begon het toch te kriebelen. Ze wilde zich ditmaal bewijzen door zich te kwalificeren, na het vrijkaartje van '92. Met steun van het Olympic Solidarity-programma kon ze trainen, maar dat was bij lange na niet voldoende om de kosten te dekken. Dankzij vrienden en een botenbouwer kon ze zich in een nieuwe boot kwalificeren voor Atlanta.

Op de baan van Ocoee River was haar voornaamste doel het parcours af te leggen zonder poortjes te missen. In de eerste omloop mislukte dat, en ze miste twee poortjes. De tweede poging slaagde wel, zodat ze haar tweede olympische optreden met een tevreden gevoel afsloot. Bovendien was ze ditmaal niet als laatste geëindigd, maar had ze twee atletes achter zich gehouden.

Een dag na Montenegro's wedstrijd legde de Duitser Oliver Fix het parcours een stuk sneller af, en bovendien foutloos - goed voor goud in de eenmanskano. Fix en Montenegro hadden elkaar een jaar eerder op dezelfde baan leren kennen, en waren sindsdien bevriend geraakt. Op 11 oktober 1998 trouwden de olympisch kampioen en de voormalig olympisch toeriste. Tegenwoordig organiseert Gilda nogal zweverige reizen op Hawai'i, terwijl Fix zich als mental coach aanbiedt.

Nog 326 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties