Nederlands goud (66)

Na Leontien van Moorsel en Pieter van den Hoogenband verdedigde ook Inge de Bruijn een haar olympische titels van 2000. Op de eerste twee nummers moest ze genoegen nemen met een lager treetje op het podium, maar op de 50 m vrije slag prolongeerde ze haar kampioenschap.

Na een goed begin van de Spelen (brons op de 4 x 100 m vrije slag) begon het individuele toernooi voor De Bruijn met de 100 m vlinderslag. Meteen in de series werd al duidelijk dat ze het moeilijk zou krijgen, want Petria Thomas was exact een tel sneller dan de drievoudig olympisch kampioene. In de halve finales waren de rollen omgedraaid, en tikte de Australische later aan. Als De Bruijn haar tijd uit de halve eindstrijd zou hebben gekopieerd in de finale had ze goud gewonnen, maar nu waren Thomas en de Poolse Jedrzejczak haar voor.

Ook op de 100 m vrije slag was een Australische te snel voor de Bruijn. Australische supporters kwamen speciaal naar het Holland House om de race te kijken en "Aussie Aussie Aussie, oy oy oy!" te roepen. Ditmaal was het Jodie Henry die het goud pakte, De Bruijn moest genoegen nemen met zilver.

De laatste kans kwam op de 50 m vrije slag, waarop De Bruijn in 2001 en 2003 wereldkampioene was geworden. Op dit nummer was ze nog altijd ongenaakbaar. Ze zwom als snelste door de voorronden, en ook in de finale was ze ruim sneller dan de concurrentie. Na afloop gaf ze te kennen geïnspireerd te zijn door Van Moorsel en Van den Hoogenband: "Ik wilde niet naar huis zonder goud. Als ik niet gewonnen had, was ik hier gebleven.".

Met haar achtste olympische medaille (4x goud, 2x zilver, 2x brons) werd ze bovendien de succesvolste Nederlandse olympiër allertijden.

Nog 325 dagen tot Beijing 2008.

Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Zwemmen

permalink | plaats reactie |

Reacties