Multimediaal

Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »


Sportbeeld van de dag

Blimp Water Skiing - The New Sport of 1932



Eric Caritoux en de Vuelta van 1984

20-9-2007

Hoewel het in de slotweek van de Ronde van Spanje nog best spannend zou kunnen worden, is de kans klein dat de tijdsverschillen zo gering zullen zijn als in 1984. Toen won de pas drieëntwintigjarige Fransman Eric Caritoux de Vuelta. Zijn voorsprong op de nummer twee was in Madrid niet meer dan zes seconden.

Gert-Jan Theunisse (midden) volgt de Colombiaan Alvaro Mejia. Achter hem de Fransman Eric Caritoux.

ANP fotoarchief

Dat Caritoux de Vuelta won was een volslagen verrassing. Zijn ploeg Skil, toen nog een Frans team, was zonder veel ambities naar het Iberische schiereiland vertrokken. De excentrieke ploegleider Jean de Gribaldy was met kopman Sean Kelly op pad in onder meer de Amstel Gold Race, die tegelijkertijd werden verreden aangezien de Vuelta toen nog in het voorjaar plaatsvond. De begeleiding in Spanje was nihil. De renners moesten ’s avonds zelf hun rood-wit gestreepte truitjes met de hand wassen.

Caritoux was wel een klimtalent. De boerenzoon werd geboren in Carpentras, het stadje aan de voet van de Mont Ventoux, dus was het geen verrassing dat hij dat jaar in Parijs - Nice juist op die berg een rit had gewonnen. In de Tour van 1983 had hij zijn debuut gemaakt met een knappe vierentwintigste plaats.

In de proloog verloor de Fransman al heel wat kostbare seconden op dagwinnaar Francesco Moser. Seconden die hij later nog bijna tekort was gekomen. Maar hij won de zevende etappe, een bergrit. In de twaalfde rit naar Lagos de Covadonga, het Spaanse L’Alpe d’Huez zeg maar, werd Caritoux tweede achter de Duitser Raimund Dietzen. Daar veroverde hij de leiderstrui ten koste van een ook nog jonge Pedro Delgado.

De naaste belager van Caritoux werd Alberto Fernandez, een negenentwintigjarige Spanjaard die na twaalf etappes tweeëndertig seconden achterstand had. Deze Fernandez was in 1983 derde geworden in zowel de Vuelta als de Giro, maar had in 1982 zijn tweede plaats in de Ronde van Spanje af moeten staan vanwege een positieve plas.

In 1983 had Bernard Hinault de Spanjaarden in eigen huis verslagen. Nu werd er uit Spaanse hoek alles aan gedaan om Fernandez nog op de hoogste trede van het podium te krijgen. Volgens de verzorger van Caritoux kwamen er in de laatste week smerige trucs, financiële voorstellen en bedreigingen aan te pas om de jonge Fransman te laten verliezen.

In de veertiende rit, een klimtijdrit, liep Caritoux vijf seconden uit. Maar op de één na laatste dag kwam de behoorlijke tijdrijder Fernandez nog akelig dicht bij de overwinning. Tijdens de drieëndertig kilometer lange vlakke tijdrit leek Caritoux de Ronde in extremis nog te gaan verliezen, maar hij hield stand. Zes seconden hield hij over van zijn voorsprong, een nog kleiner verschil dus dan de acht seconden tussen Greg Lemond en Laurent Fignon in de Tour van 1989.

O ja, die verzorger van Caritoux was Willy Voet, die na de Festina-affaire in 1998 uit de school klapte over dopinggebruik in de wielersport. Zijn boek is één lange litanie van list en bedrog. Maar, zegt Voet: “Caritoux heeft nooit iets genomen tijdens die Ronde van Spanje. Hij was totaal uitgeput maar hij won. Zo zie je maar…”. Ook later bleef Caritoux een relatief schone renner, aldus Voet.

Voor andere renners richt hij bijna een standbeeld op. Charly Mottet en Gilles Delion bijvoorbeeld, die niks van doping moesten hebben. Ploegleider De Gribaldy van Skil wilde er ook niet van weten. Als bescherming tegen types als Willy Voet zelf, maakte de ploegleider persoonlijk de drinkbussen van zijn renners klaar. De Gribaldy koos voor biergist in de salade als voedingssupplement, en zette zijn ploeg op een streng dieet, als alternatief voor amfetaminen om af te vallen.

Eric Caritoux werd een jaar later zesde in de Ronde van Spanje, en bleef een verdienstelijk renner die tweemaal Frans kampioen werd op de weg. Hij stopte pas met wielrennen in 1994, maar het grote succes uit de Vuelta kon hij niet meer evenaren. Alberto Fernandez kwam op 14 december 1984 om het leven bij een verkeersongeval.

Subside Sports - Grootste aanbod voetbalshirts

Reacties

Eugene: Goed verhaal, bedankt
geplaatst op: 20-9-2007 23:34:03u. | website
Plaats reactie *


*


Sportus.nl
Headliner.nl