Saint Etienne - Dynamo Kiev in 1976: inoubliable !

De wedstrijd Saint Etienne – Dynamo Kiev van 1976 was onvergetelijk. Aan het einde vierde heel Frankrijk feest.

Inoubliable is Frans voor onvergetelijk. Dit etiket plakte voorzitter Roger Rocher op de wedstrijd van zijn voetbalclub Saint Etienne, thuis tegen Dynamo Kiev in de Europacup voor Landskampioenen. We gaan terug naar 17 maart 1976, naar een kroonjuweel in de rijk gevulde schatkist van het Europese voetbal. Saint Etienne – Dynamo Kiev is in Frankrijk net zo legendarisch als Ajax – Liverpool bij ons.

De stad Saint Etienne staat in Frankrijk bekend om zijn mijnbouw en metaalindustrie. Er komen nauwelijks toeristen, en mede daarom is de Association Sportive Saint Etienne de trots van zijn omvangrijke arbeidersbevolking. De club voetbalt traditioneel in lichtgroene shirts, en heeft als bijnaam les Verts - de Groenen. Een andere bijnaam is les Stéphanois, naar het dialect dat in de regio wordt gesproken.

On-Frans

AS Saint Etienne ontwikkelde zich in het midden van de jaren zeventig tot een van Europa’s grootste clubs. Oud-speler en trainer Robert Herbin maakte het typisch Franse individualisme van zijn spelers ondergeschikt aan een behoorlijk on-Franse speldiscipline. Op die manier kneedde hij een uitstekend, prachtig uitgebalanceerd elftal, dat zijn plaats in de sportgeschiedenis heeft verdiend.

AS Saint Etienne’s stadion Geoffroy-Guichard was beroemd om zijn akoestiek: de overkapping van de tribunes verdubbelde het supporterslawaai. En op 17 maart 1976 zat Geoffroy-Guichard met 37.737 supporters nokvol. Bovendien had voorzitter Rocher twintig duizend geluidsversterkende toeters laten aanrukken.

Er stond die avond veel op het spel. Twee weken eerder hadden les Verts in de Sovjet-Unie met 2-0 verloren, waarna het elftal volgens de Franse pers maar veertig procent kans maakte om de halve finale te bereiken. Ook het bijgeloof sprak een woordje mee: Saint Etienne had al twee keer miraculeus een Europacupronde overleefd: in 1969 tegen Bayern München (0-2 en 3-0) en in 1975 tegen Hajduk Split (1-4 en 5-1). Een derde keer tegen Dynamo Kiev zou teveel van het goede zijn …

10,7 seconden

Meteen na het beginsignaal viel Saint Etienne hartstochtelijk aan. Haar inzet liet het thuispubliek ontvlammen, haar bekende speldiscipline bleef volledig overeind. Vooral Dynamo’s sterspeler Oleg Blochin, voetballer van het jaar 1975, werd goed bewaakt. Hij kon immers de honderd meter in 10,7 seconden lopen.

Dynamo Kiev, onder trainer Lobanovski eveneens van Europese klasse, gaf goed partij. Zo ontwikkelde zich in Geoffroy-Guichard een sportieve, zeer hoogstaande wedstrijd met een geweldige dynamiek. De Fransen waren sterker maar konden niet doordrukken. Bij de rust stond het nog altijd 0-0.

De tweede helft toonde hetzelfde spelbeeld, tot aan de 65ste minuut. Toen ging het op het Franse middenveld fout, en kon Dynamo gemakkelijk 0-1 scoren. Blochin treuzelde met afspelen, waarna de Franse libero Lopez met een uiterste inspanning kon wegwerken. Saint Etienne’s Argentijnse voorstopper Piazza pikte de bal op, en transporteerde deze razendsnel naar voren. Nog voordat het publiek en de miljoenen televisiekijkers van de schrik waren bekomen, scoorde spits Hervé Revelli aan de andere kant.

Verlenging

Het publiek ontplofte, en gaf het Franse elftal nieuw élan. Acht minuten later pegelde zijn uitstekende spelverdeler Jean-Michel Larqué vanuit een vrije schop de gelijkmaker achter Kiev-keeper Rudakov. In de resterende tijd probeerde het furieus aangemoedigde Saint Etienne nog op 3-0 te komen. Dat lukte niet, zodat de wedstrijd verlengd moest worden.

In de verlenging werd meteen duidelijk, dat de halve finale bereikt zou worden door de club die het eerst scoorde. Beide elftallen waren vermoeid, vooral Saint Etienne. In de eerste verlenging kwam Dynamo Kiev gevaarlijk opzetten, en mochten de Fransen van geluk spreken dat het 2-0 bleef. In de tweede verlenging herstelde Saint Etienne het evenwicht. De Franse invaller Patrick Revelli, broer van Hervé, haalde in de 107e minuut met een sprint de achterlijn en trok de bal van rechts voor. De vrijstaande Dominique Rocheteau liet Rudakov kansloos.

Na het laatste fluitsignaal was stadion Geoffroy-Guichard uitzinnig van vreugde. Heel de stad Saint Etienne was uitzinnig van vreugde. De rest van Frankrijk was opgetogen, want AS Saint Etienne had voor het tweede achtereenvolgende jaar de halve finale van de Europacup 1 bereikt. Dat smaakte naar meer, en Saint Etienne’s prachtige voetbal belóófde ook meer. Het was trouwens ook hoog tijd: de vorige Franse Europacup-glorie, met Stade de Reims, dateerde alweer van rond 1960.

Saint Etienne’s grandioze overwinning op Dynamo Kiev galmde in heel Europa door. Behalve in Nederland en West Duitsland, want daar was alle aandacht op Madrid gericht. Jammer. Op dezelfde avond had Real Madrid namelijk 1-1 gespeeld tegen Borussia Mönchengladbach, ook in de kwartfinale van de Europacup 1. De Nederlandse scheidsrechter Van der Kroft had Borussia in die wedstrijd twee vermeend zuivere doelpunten onthouden. Voetbalminnend Duitsland stond op zijn achterste benen, en de internationale rel heeft Van der Kroft zwaar beschadigd.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties