Nou Camp bestaat 50 jaar

Vandaag viert FC Barcelona de vijftigste verjaardag van stadion Nou Camp.

Op 24 september 1957 werd in de Catalaanse voetbaltempel de eerste wedstrijd gespeeld. Barcelona speelde tegen de nationale ploeg van Polen in een stadion die meteen al indruk maakte op de toeschouwers. Nou Camp (letterlijk: het nieuwe veld) was het antwoord van Barcelona op de bouw van het megalomane stadion dat Real Madrid in de jaren veertig en vijftig had laten bouwen.

Voorzitter Francesc Miró-Sens nam in 1953 het initiatief tot de bouw van een groot stadion buiten de bebouwde kom om daarmee Barcelona een stadion te geven dat voldeed aan de status van de club. Het was zijn bedoeling dat Alfredo di Stefano de ster van het nieuwe stadion zou worden, maar toen de eerste steen werd gelegd droeg de Argentijnse sterspeler al het shirt van Real Madrid.

Nou Camp werd allereerst een plek waar Catalanen hun liefde voor de club konden tonen, maar voor hun ‘verdwenen’ vaderland en waar ze het verboden Catalaans ongestraft konden spreken. Het was een plek waar de verbondenheid van de Catalanen kon worden uitgedragen. Niet voor niets stonden voor de aftrap van de eerste wedstrijd honderden mensen op het veld op de sardana te dansen. De volksdans die de Catalanen letterlijk met elkaar verbindt.

Bij de opening was de dictator Franco niet aanwezig, maar twee weken later kwam hij toch maar eens een kijkje nemen toen Barcelona thuis speelde tegen Sevilla. De Catalaanse club was door Real Madrid naar het tweede plan gedrukt, maar leek die achterstand binnen een paar jaar in te halen. Onder Helenio Herrera won Barça twee landstitels en twee keer de Jaarbeursstedenbeker. Op 23 november 1960 maakten de Catalanen een einde aan de heerschappij van Real in Europa met een 2-1-zege. De winnende goal van de Braziliaan Evaristo (een kopbal met een zweefduik) wordt beschouwd als de eerste mijlpaal in het nieuwe stadion. Maar Barcelona zou er zelf niet van profiteren omdat de finale van Benfica werd verloren.

Het zou tot 1974 duren voordat Nou Camp weer een kampioenschap en een wedstrijd in de echte Europa Cup zou meemaken. Johan Cruijff was toen de kasteelheer van Nou Camp en bezorgde de Catalanen onvergetelijke emoties met zijn lessen in modern voetbal. De capaciteit van het stadion werd uitgebreid tot 85.000 plaatsen en daarna zelfs 120.000, maar om veiligheidsredenen is de capaciteit weer teruggebracht 95.000.

Met Cruijff stapte Barcelona in een nieuw tijdperk en werd Nou Camp het bastion van modern voetbal. Johan Neeskens werd het toonbeeld van die speelstijl. Dankzij zijn onverzettelijke arbeid werd hij het idool van de fans. Zijn naam werd vijf jaar na zijn vertrek nog gescandeerd, wanneer de aanhang van Barça vond dat de eigen favorieten niet genoeg hun best deden. Neeskens mocht zelfs twee strafschoppen in een wedstrijd missen zonder dat er iemand een afkeurende opmerking maakte.

Er zouden meer helden volgen: Diego Maradona (wiens linkerbeen hier in drieën werd getrapt door de slager Andoni Goikoetxea), Bernd Schuster, Ronald Koeman, Hristo Stojtskov, Romario (een hattrick bij zijn debuut), Ronaldo (slechts één seizoen, maar veel liefhebbers hebben zijn treffers nog op het netvlies staan), Rivaldo (vooral een onvergetelijke omhaal tegen Valencia), Ronaldinho en Messi. En nu al staan de volgende helden in de rij: Giovani dos Santos en Bojan Krkic.

In de afgelopen vijftig jaar werd het stadion toch vooral een voetbaltempel, die uitdaagde tot opwindend voetbal. Door de extreme breedte betaalt het spel over de vleugels hier extra uit. Niet alleen de triomfen van Barcelona (vaak met Nederlandse trainers aan het roer) werden hier gevierd, maar ook twee onvergetelijke Europa Cupfinales vonden er plaats. Ruud Gullit en Marco van Basten hielpen AC Milan in 1989 aan de Europa Cup en tien jaar later boog Manchester United een achterstand tegen Bayern in de blessuretijd om.

Hoewel vooral Nederlanders hun stadion als een soort thuishaven claimen, bewaart België hier een veel mooiere herinnering: de 1-0-zege in de openingswedstrijd van het WK 1982 op titelverdediger Argentinië.

Maar als er één man met het stadion moet worden geassocieerd, dan is dat zonder meer Johan Cruijff, de beste voetballer en de beste trainer die in Nou Camp heeft gewerkt, en vooral de buitenlander die zich het beste aan Catalonië heeft aangepast en daarom telkens weer ‘vellenkip’ krijgt wanneer hij het Nou Camp betreedt.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties