Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (457)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (116)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Waarom heersen de Afrikanen op de lange afstanden?Formule 1 en de Olympische Spelen (1)
Door Jeroen Heijmans 25-9-2007Volgens het Olympisch handvest zijn gemotoriseerde sporten niet toegestaan op de Olympische Spelen. De kans dat we auto- of motorsport op de Spelen zullen zien is dan ook gering. Toch zijn er in het verleden diverse personen geweest die een Olympisch optreden combineerden met een loopbaan in de Formule 1. De komende dagen passeren deze Olympiërs hier de revue. Vandaag: Prins Bira.
Prins Birabongse Bhanudej Bhanubandh van Siam, kleinzoon van koning Mongkut werd op 15 juli 1914 geboren in Bangkok. In 1927 werd hij naar het Britse Eton gestuurd, onder begeleiding van zijn oudere neef, Prins Chula Chakrabongse. Toen zijn oom, koning Prajadhipok, in 1932 werd afgezet in een staatsgreep, studeerde hij aan de universiteit in Cambridge. De prins was al sinds zijn jonge jaren gefascineerd door autos', en in 1935 slaagde hij er in zijn neef te overtuigen om mee te mogen doen aan een autorace. Hij reed die wedstrijd onder het pseudoniem B. Bira, een naam die hij zijn hele carrière zou blijven gebruiken. Hij werd dan ook bekend als Prins Bira.
Datzelfde jaar nog zetten Chula en Bira een raceteam op, White Mouse, met Bira achter het stuur van een ERA voiturette (lichtgewicht racewagen). In 1936 scoorde Bira zijn eerste overwinning in een voituretterace in het voorprogramma van de Grand Prix van Monaco. Meer overwinning volgden later dat jaar, en ook in de daaropvolgende raceseizoenen. Hij beperkte zich evenwel tot de Britse wedstrijden, want de - vooral Italiaanse - competitie in het buitenland was te sterk.

Bira in actie in de racekleuren van Thailand: lichtblauw en geel.
Door de Tweede Wereldoorlog kwam de autosport kwam zo goed als stil te liggen, en pas in 1946 kroop Bira weer achter het stuur van een raceauto. Rijdend in zijn eigen Maserati's won hij diverse races. Drie jaar later verliet hij het team van zijn neef om bij Enrico Platé te gaan race, eveneens een Maserati-stal. Hij scoorde diverse podiumplaatsen in belangrijke races, en won bovendien de GP van Zweden. In 1950 werd het Wereldkampioenschap Formule 1 geïntroduceerd, en Bira nam daaraan voor Platé deel. De Alfa Romeo's waren veel sterker dan zijn Maserati, en hij eindigde het kampioenschap op plaats acht, met vijf punten. De jaren daarop bleef hij Formule 1 rijden, maar zonder al te veel succes. Voor achtereenvolgend OSCA, Simca Gordini en Connaught kon hij geen potten breken.
Na de eerste Grand Prix van 1954 voor het fabrieksteam van Maserati te hebben gereden racete de Thai verder voor zijn eigen team. Bij de Franse GP vertrok hij als zesde, en eindigde de wedstrijd zelfs op plaats vier, zijn eerste kampioenschapspunten sinds 1950 - en ook zijn laatste. Hij eindigde zijn race-carrière met een zege: in januari 1955 won hij de Grote Prijs van Nieuw-Zeeland.
Na zijn terugkeer in Thailand wierp de prins zich op zijn andere hobby's: zeilen, vliegen en beeldhouwen. Ook in het zeilen blonk hij uit, en in 1956 mocht hij zijn land vertegenwoordigen op bij de Olympische zeilwedstrijden in Melbourne. Samen met Luang Pradiayt Navayudh deed hij mee in de Star-klasse, maar ze maakten weinig klaar en eindigden op grote achterstand als twaalfde en laatste. Beter ging het vier jaar later. Met een andere partner eindigde hij in 1960 als 19e van 26 boten.
Ook bij de Spelen van Tokio (1964) was de prins van de partij. Hij bestuurde het jacht "Linglom" in de Draken-klasse, waarvan zijn vrouw, de Britse Cheryl Heycock en Prateep Areeob de bemanning vormde. Ze waren alleen de Jamaicaanse boot te snel af, en eindigden als 22e. Het laatste olympische kunstje van de Prins was in 1972. Daar was hij in goed koninklijk gezelschap: ook de Noorse en Spaanse kroonprinsen waren in Kiel van de partij. Ditmaal uitkomend in de Tempest-klasse finishte Bira weer als laatste.
Bira bleef wel actief in de zeilsport, en slaagde erin de organisatie van het WK Fireball van 1978 naar Thailand te halen. Ook bleef hij zelf zeilen: hij woonde een groot deel van het jaar op een grote schoener in Frankrijk. Bira overleed aan een hartaanval in een Londens metrostation, de avond voor kerstmis 1985. In Thailand leeft zijn naam nog voort in het Bira International Circuit nabij Pattaya, en de Prince Bira Memorial Regatta, een zeilwedstrijd die in 1990 voor het eerst werd gehouden.
Nog 318 dagen tot Beijing 2008.





geplaatst op: 10-12-2008 21:24:14u. | e-mail