Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (457)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (116)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Waarom heersen de Afrikanen op de lange afstanden?Formule 1 en de Olympische Spelen (3)
Door Jeroen Heijmans 27-9-2007Een derde Formule-1 coureur die ook op de Olympische Spelen te bewonderen was, is de Argentijn Roberto Mieres, ook wel bekend als "Bitito".
Mieres, geboren op 3 december 1924 in Mar de Plata, behoorde tot een rijke familie. Hij was actief in diverse sporten, waaronder tennis, rugby, roeien en zeilen. In 1948 reed hij voor het eerst in een raceauto, een Mercedes.
Na het Argentijnse sportwagenkampioenschap van 1950 te hebben gewonnen werd hij uitgenodigd om samen met zijn landgenoten Juan Manuel Fangio en Froilán González in Europa te komen racen. Met zijn Ferrari eindigde hij op de vierde plek in de Grand Prix van Genève, een race die niet meetelde voor het WK Formule 1. Hierna zou het nog enige jaren duren voordat Mieres weer opdook op de Europese circuits. In 1953 kreeg hij een stoeltje bij Gordini, waarvoor hij zes wedstrijden reed. Een zesde plaats in Italië was zijn beste resultaat. Het seizoen daarop reed hij de eerste vijf wedstrijden als privé-coureur met zijn eigen Maserati. Nadat collega-Maseratirijder en landgenoot Onofre Marimón was verongelukt in de Grote Prijs van Duitsland kreeg hij een uitnodiging voor het fabrieksteam van Maserati. Voor zijn nieuwe werkgever was hij gelijk succesvol, met vierde plaatsen in Zwitserland en Spanje, en een achtste plek in het WK.

Vanwege deze resultaten mocht hij ook in 1955 blijven rijden voor de Italiaanse renstal. Tijdens de seizoensopening, op zijn thuisbaan in Buenos Aires, lag Mieres korte tijd aan de leiding. Uiteindelijk beëindigde hij die race als vijfde. De rest van het seizoen waren de Silberpfeile van Mercedes veel sterker, en opnieuw eindigde Mieres als 8e in de eindstand. Zijn beste race dat jaar was de Grand Prix op Zandvoort. Tussen de duinen zette hij de snelste ronde neer, en eindigde als vierde. Na afloop van het WK-seizoen keerde Mieres terug naar zijn vaderland, om nooit meer terug te keren op een van de Europese circuits. In Argentinië bleef hij nog wel actief, en hij kwam onder andere tweemaal uit in de 1000 km-race voor sportwagens in Buenos Aires.
Hierna richtte de Argentijn zich op een andere hobby: zeilen. Dit mondde uit in plaatsing voor de Olympische Spelen van Rome in 1960. Samen met Victor Hugo Fragola nam hij daar deel in de Star-klasse. Hij eindigde uiteindelijk als 17e, twee plaatsen hoger dan Prins Bira, die evenals Mieres in 1954 in een Maserati had geracet. Tegenwoordig woont Roberto Mieres in het Uruguayaanse Punta del Este, waar hij enkele jaren geleden zelfs nog deelnam aan een wedstrijd met historische auto's.
Nog 316 dagen tot Beijing 2008.




