Een elftal stellingen over Rinus Michels en Ernst Happel

Uw verslaggever had een Aha-Erlebnis, toen hij in de nieuwe Nummer 14 over Ernst Happel’s tijd bij Feyenoord las. U weet wel, de eerste Nederlandse Europacup 1 en Wereldbeker uit 1970. In een prima stuk sportgeschiedenis brengt Rob Vente deze glorie tot een menselijke maat terug.

Ernst Happel. ANP Fotoarchief

Het artikel nodigt uit om Happel te vergelijken met Rinus Michels, de andere grootste trainer uit het Nederlandse voetbal van de jaren zeventig. De reden hiervan ligt voor de hand: hun invloed is immens geweest, ook in het buitenland. Velen zijn mij in deze vergelijking al voorgegaan, en velen zullen nog volgen. Hieronder treft u mijn elf stellingen aan:

1. Michels en Happel staan voor de professionalisering van het Nederlandse voetbal, met in zijn kielzog vele andere sporten. Zij brachten als eersten het full-professionalisme in Nederland in de praktijk, en behaalden er klinkende resultaten mee.

2. Michels en Happel werkten in een tijd waarin het profvoetbal nog niet door een uitgebreid randgebeuren werd verziekt. Gesteund door hun bestuur waren zij in hun club gewoon de baas.

3. Michels en Happel hadden allebei de persoonlijkheid om een selectie van profvoetballers in het gareel te houden. Dankzij een rigoureuze discipline konden zij hun vernieuwende ideeën op het veld doorvoeren.

4. Michels had een gedegen sportopleiding, en weerspiegelde dat in zijn systematische aanpak. Zijn naam is onlosmakelijk verbonden met het wereldberoemde Totaalvoetbal. In het buitenland ook wel aangeduid als de Hollandse school, in navolging van onze beroemde schilders uit de zeventiende eeuw.

5. De Oostenrijker Happel behoorde als actief voetballer tot de wereldtop, en compenseerde daarmee zijn gebrek aan een sportopleiding. Zijn aanpak was voor honderd procent gebaseerd op ervaring en intuïtie. Günter Netzer vindt Happel ‘de beste trainer ooit van het Duitse voetbal’. In 1983 was Netzer manager van HSV Hamburg, de club waarmee Happel in dat jaar zijn tweede Europacup 1 won.

Rinus Michels

6. Michels had een goed oog voor jong talent, Happel werkte vrijwel alleen met gearriveerde voetballers.

7. Michels is verweten dat hij zijn grote trainerscarrière aan het supertalent van Johan Cruijff heeft te danken. Daar werd hij altijd erg kwaad om, en terecht: in 1988 maakte Michels Oranje zonder JC Europees kampioen.

8. Happel’s naam was nooit zo sterk aan een bepaalde speler gekoppeld. Bij Feyenoord in 1969-‘70: “Tactiek ist der Rinoes, Wiellem und Coentje.” De maestro bedoelde hiermee, dat Israel, Van Hanegem en Moulijn begrepen hoe zijn ideeën op het veld uitgevoerd moesten worden. Bij HSV was die rol weggelegd voor Felix Magath.

9. Michels en Happel ontwikkelden allebei een glanzende PR. Die leeft voort, omdat hij spontaan, eerlijk en recht-toe-recht-aan was. Michels, met Hollandse duidelijkheid: ‘Voetbal is oorlog’. Happel, in zijn Weense gebrabbel: ‘Kein Geloel, spielen’.

10. Michels was gelukkig getrouwd met Wil, die haar man in zijn carrière actief ondersteunde. Zo zette zij in de tuin van het Catshuis, na afloop van het WK 1974, tijdens de polonaise een legerpet op het hoofd van premier Den Uyl.

11. De rusteloze Happel had wel eens ‘een vriendin’. Zijn sterke voorkeuren voor kaartspelen-in-de-kroeg en gokken-in-een-casino trekken nu eenmaal geen vrouwen aan.

Tot zover Ernst Happel en Rinus Michels. Nummer 14 van deze maand bevat ook een aardig artikeltje over de baard van Barry Hulshoff. En zestien pagina’s Louis van Gaal - over een menselijke maat gesproken.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties