Zoeken

Alfonso de Portago, zoals deze coureur meestal wordt genoemd, werd op 11 oktober 1928 geboren in Londen. Zijn vader was een rijke Spaanse aristocraat, zijn moeder een Ierse verpleegster. Terwijl zijn vader zich bemoeide met de Spaanse Burgeroorlog, groeide Alfonso op in het Franse Biarritz, net over de Spaanse grens.

Playboy Alfonso de Portago blonk uit in diverse sporten. Hij was een prima zwemmer, polo-speler en schermer. Als ruiter was hij een goede steeplechaser: hij won het Franse kampioenschap en nam zelfs deel aan de Grand National op het Britse Aintree. De Portago is echter het bekendste vanwege zijn successen in de autosport.

Hij raakte geïnteresseerd in deze sport dankzij zijn Amerikaanse vriend Edmond Nelson, die hij had ontmoet toen deze liftboy was in het New York Plaza Hotel. Zijn allereerste race was de Carrera Panamericana van 1953, waaraan hij meedeed met de Italiaan Luigi Chinetti, in een Ferrari 375. Ze wisten de langeafstandsrace in Mexico niet te voltooien, maar voor de Spanjaard was het het begin van zijn race-avonturen. Het volgende jaar reed hij diverse sportwagenraces, waaronder de 12 uur van Sebring en de 24 uur van Le Mans. Zijn successen in die races, behaald in Ferrari's, trok de aandacht van het Ferrari Formule 1-team, en hij werd als rijder vastgelegd voor 1956.

Nog voordat het raceseizoen in 1956 losbarstte leefde De Portago zich uit in een andere sport waar stuurmanskunsten belangrijk waren. Samen met drie vrienden - Vicente Sartorius y Cabeza de
Vaca, Marqués de Mariño, Gonzalo Taboada en Luis Muñoz - vormde hij het allereerste Spaanse Olympische bobsleeteam. Ze namen deel aan de Winter Spelen in het Italiaanse Cortina d'Ampezzo. Met de markies De Mariño als remmer stuurde De Portago de tweemansbob naar een verrassende vierde plaats, slechts 0,16 honderste seconde van het brons, In de derde afdaling zette hij de tweede tijd neer. Met de viermansbob ging het iets minder, de vier Spanjaarden eindigden als negende.

Zijn eerste Formule 1 voor het wereldkampioenschap reed De Portago in Frankrijk. Een wedstrijd later scoorde hij zijn eerste punten voor het kampioenschap op Silverstone. Dat kwam met name door de Brit Peter Collins, die halverwege de race het stuurtje van hem overnam en naar de tweede plaats reed. (Het was in die tijd namelijk gebruikelijk dat uitgevallen topcoureurs de auto van hun mindere ploeggenoten overnamen. Met de auto kon dan alsnog punten gescoord worden, hoewel de coureurs dan ieder slechts de helft ontvingen.) De rest van het seizoen wist Fon geen wedstrijd meer te finishen, maar hij won wel een paar kleinere wedstrijden.

De restanten van De Portago's Ferrari in de Mille Miglia van 1957.

In de eerste Grand Prix van het jaar 1957 haalde hij weer voor het WK, maar opnieuw moest hij ze delen, ditmaal met zijn Argentijnse ploegmaat Froilán González. Een week voor de Grote Prijs van Monaco nam Alfonso de Portago samen met zijn makker Nelson deel aan de fameuze Mille Miglia, in een Ferrari 335S. Op een recht stuk bij het plaatsje Giudizzolo klapte een van de banden, en de auto zwenkte het publiek in. Tien toeschouwers werden gedood, en twintig raakte gewond. De Portago en Nelson waren op slag dood. Dit ongeluk betekende het einde voor de Mille Miglia. Nog enkele jaren werd een versie gehouden met aangepaste snelheden, maar die variant hield snel op te bestaan.

Nog 311 dagen tot Beijing 2008.

Auto- en motorsport · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | ga naar reacties |