Een olympische olie-fraudeur

Tijdens het bewind van Saddam Hussein was zijn zoon Uday president van het Iraaks Olympisch Comité. Als hij vond dat sporters niet voldoende gepresteerd hadden werden ze opgesloten of op wrede wijze gemarteld. Een enkele Iraakse atleet gedroeg zich ook niet helemaal koosjer.

Samir Vincent werd geboren in Irak, maar kwam op zijn achttiende naar de VS. Daar ging hij studeren aan Boston College, en werd een van de sterren in het atletiekteam. Hij blonk uit in zowel hinkstapspringen als hordenlopen, maar nam ook deel aan hoog- en verspringen, discus- en speerwerpen. In 1964 nam hij namens Irak deel aan de Olympische Spelen van Tokio. Hij kwam uit in vier onderdelen (110 en 400 meter horden, de 4 x 100 m estafette, en het hinkstapspringen), maar kwam nergens verder dan de eerste ronde. Na zijn studie bleef Vincent in de VS wonen, en werd ook Amerikaans staatsburger. Hij bleef ook contact houden met zijn vaderland, zoals later in de rechtbank zou blijken.

In 1996 stelden de Verenigde Naties het olie-voor-voedsel-programma in werking. Volgens dit programma zou Irak, dat na de Golfoorlog van 1990 was getroffen door een handelsembargo, toch olie kunnen verkopen. Voor de inkomsten moest dan wel voedsel of andere hulpgoederen gekocht worden. Motor achter het opzetten van dit programma was de Koreaan Park Dong-Seon. Hij was enkele jaren eerder benaderd door Vincent, die als officieuze lobbyist voor Irak fungeerde. Vincent beloofde Park voor zijn inzet zo'n 10 miljoen dollar, waarvan 2 miljoen uiteindelijk ook werd betaald.

Daarmee hield Vincent's betrokkenheid bij het schandaal rond het olie-voor-voedsel-programma niet op. Vanaf het begin werd er op allerhande manieren misbruik gemaakt van het programma. Zo benaderde Vincent namens Saddam Hussein de bedrijven die de Iraakse olie kochten en bood hun aan meer olie te kopen, buiten het programma om. Ook kocht hij zelf Iraakse olie in, om die vervolgens met winst weer te verkopen.

Na de Iraakse inval werden de links tussen Vincent en het programma duidelijk, en in 2005 werd hij aangeklaagd. Vincent bekende schuld, en werd veroordeeld. In ruil voor medewerking als getuige bij het berechten van andere verdachten, waaronder Park, kreeg hij een lichte straf.

Nog 299 dagen tot Beijing 2008

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Politiek

permalink | ga naar reacties |

Reacties