Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (457)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (116)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Pierre de Coubertin's Mythe van de TsaarNegen keer op de Spelen
Door Jeroen Heijmans 29-10-2007Om als sporter naar de Olympische Spelen te gaan is al een hele eer. Een enkele sporter mag twee keer zijn land vertegenwoordigen, slechts weinigen nog vaker. Voor de Oostenrijker Hubert Raudaschl waren de Spelen vrij normaal: hij nam namelijk negen keer deel.
Hoewel hij hiermee de absolute recordhouder is, had Raudaschl tien olympische deelnames achter zijn naam hebben kunnen staan. Als 18-jarige was hij namelijk al op de Spelen van Rome (1960), maar daar was hij slechts reserve van de Olympische zeilploeg. Gedurende zijn olympische jaren (van 1964 tot 1996) nam hij in diverse klassen deel.
Raudaschl begon in de Finn-klasse, waar hij in 1964 als 5e eindigde. Vier jaar later verbeterde hij zich naar een tweede plaats, en zilver. Hierna stapte hij over op de twee- en driepersoonsboten. In 1972 voer hij in de Tempest (10e), in 1976 in de driemans Soling, met onder ander zijn broer Walter in de boot.Vanaf Moskou 1980 tot en met Atlanta 1996 bleef hij in dezelfde boot varen, de Star.
Zijn beste prestatie met die boot was in 1980, toen hij samen met Karl Ferstl naar het zilver voer. Als ze in de derde race niet na een omstreden beslissing waren gediskwalificeerd (na een eerste plaats) had het duo goud kunnen winnen. De jaren hierna werden de prestaties wat minder: in 1984 werd hij met Ferstl nog vijfde, daarna volgenden plaatsen 13, 20 en 15.

Raudaschl en Ferstl (rechts) in actie tijdens de Star-competitie op de Spelen van Moskou.
Dankzij zijn ongekend lange olympische carrière en het feit dat Oostenrijk op de Zomerspelen in die jaren vrij weinig medaillewinnaars kende, kreeg Raudaschl bovendien maar liefst vier maal de eer om de Oostenrijkse vlag te dragen bij de openingsceremonie: in 1972, 1984, 1988 én 1996. Ook dat is een record.
Tegenwoordig houdt de zeiler uit het kustloze Oostenrijk zich bezig met het runnen van het familiebedrijf, dat zeilen maakt. Zijn zoon Florian probeert in 2008 het derde lid van de familie te worden dat naar de Spelen mag. Net als zijn vader probeert hij zich te plaatsen in de Finn-klasse.
Nog 284 dagen tot Beijing 2008.




