Michael Bleekemolen en de Formule 1

Door F1Today.nl /Joris Meuffels

Michael Bleekemolen (1949) is tegenwoordig vooral bekend als vader van Sebastiaan en Jeroen. Jeroen, de jongste van de twee, is de laatste tijd veelal in het nieuws door zijn optreden in de A1 Grand Prix en schrijft tegenwoordig ook columns op NU.nl. Michael (spreek uit: Michel) racet met Sebastiaan in de Nederlandse Porsche Cup en ook in de Europese variant van deze klasse, die in het voorprogramma van de Formule 1 wordt verreden.

Foto Michel van Dongen

Dat ‘de Bleek’ het vroeger tot Formule 1-coureur geschopt heeft is wat naar de achtergrond gedrongen vanwege zijn vele optredens in sportwagens. F1Today.nl bezocht hem thuis in Aerdenhout om al die oude herinneringen nog eens op te halen.

De geboren Amsterdammer Bleekemolen kwam vroeg in aanraking met de autosport toen hij als klein jochie elk weekend van Haarlem, waar hij opgroeide, naar Zandvoort ging. Daar deed hij kleine klusjes voor de coureurs.

Zo werd hij aangestoken door het racevirus. “Ik ben in 1967 begonnen met karten op nationaal niveau. In de jaren daarna heb ik veel stratenraces gereden in Duitsland, waarvan ik er regelmatig won. Ook ben ik veel Europa in geweest met de kart, zelfs tot achter het IJzeren Gordijn. Hier keken de mensen natuurlijk hun ogen uit, iedereen reed met Trabantjes en daar kwamen wij dan met onze karts. Geweldige ervaring.”

In 1971 kocht Bleekemolen z’n eerste echte raceauto, een Formule Vee. Samen met Jaap Luijendijk (Arie’s vader) haalde hij de wagen in Duitsland op. “Die auto kostte 10.250 Duitse mark en ik ben twee jaar lang aan het aflossen geweest.” Michael reed vier jaar in deze klasse met dezelfde wagen, zonder noemswaardige resultaten. De eerste successen kwamen wel in de Formule Ford, waar Bleekemolen in 1975 aan de start kwam en in datzelfde jaar direct vier keer won.

De Formule Ford werd in de jaren zeventig steeds meer een opstapklasse voor jong talent terwijl in de Formule Vee veel oudere, ervaren coureurs raceten. Mede geholpen door zijn eerste echte sponsor, Levi’s, kon Bleekemolen in 1976 met een nieuwe wagen de concurrentie op grote achterstand rijden. De Bleek werd Nederlands en Benelux-kampioen terwijl de Europese titel maar net aan zijn neus voorbijging doordat zijn wagen een wiel verloor in de laatste race.

In die tijd runde Michael ook nog een schoonmaakbedrijf. “Sommige klanten vonden het niet kunnen dat ik mijn geld uitgaf aan de racerij. Aan de andere kant heb ik er door het racen ook veel klanten bij gekregen. Ik heb het bedrijf van mijn 18e tot mijn 43e gerund en toen verkocht. Ik ben toen met indoorkarting begonnen“, vertelt Michael. “Eigenlijk begon ik met het schoonmaakbedrijf omdat een vader van een vriendje dat ook deed, hij reed in Jaguars, dus ik dacht, dat levert goed op.”

Bleekemolens succes in de Formule Ford bleef niet onopgemerkt, een nieuwe sponsor met torenhoge ambities klopte bij Michael aan, F&S Properties. “Zij boden zoveel geld dat ik meteen mijn Levi’s stickers van de auto heb gehaald en hen het geld heb terugbetaald.”  F&S was een snel groeiend onroerendgoedbedrijf van Ton Fagel en Bob van der Sluis.

Door handig met de explosieve stijging van de huizenprijzen om te gaan hadden Van der Sluis en Fagel eind jaren zeventig veel kapitaal vergaard. Omdat beide ondernemers een sportieve achtergrond hadden wilden ze jonge, veelbelovende coureurs de kans bieden zich te ontwikkelen. Boy Hayje was de eerste coureur die F&S in de Formule 1 bracht door een Penske in te zetten tijdens de Grand Prix van Nederland in 1976.

In 1977 werd Hayje ingekocht bij RAM Racing van John MacDonald dat met de één jaar oude March 761 reed. Zonder succes was Hayje in 1977 al vijf keer naar een grand prix afgereisd. Drie keer kwam hij niet door de kwalificatie heen en de twee races gingen slecht doordat MacDonald op een alternatieve manier met de March omging…..

Ondertussen ging alles heel snel voor de Bleek, terwijl hij nog steeds met succes in de Formule Ford optrad werd hij gevraagd om naar Engeland te gaan om daar samen met Boy Hayje een March te gaan testen op het circuit van Goodwood. “Ik was in één van mijn eerste vliegende ronden sneller dan Boy Hayje. Teambaas John MacDonald vroeg mij of ik dood wilde”, vertelt Michael.

Met name Ton Fagel was onder de indruk van Bleekemolen, en wilde hem graag samen met Hayje inschrijven voor de Formule 1-race op Zandvoort. Bob van der Sluis was ook enthousiast, maar had liever dat Michael zijn raceloopbaan gestaag opbouwde via de Formule 3. “Fagel nam echter de beslissingen en ik wilde deze kans niet laten schieten. Het kon immers snel met me gedaan zijn als de resultaten in andere klassen tegen zouden gaan vallen, dus ging ik deelnemen in Zandvoort.”

De weg naar dat eerste Formule 1-weekend was echter nog niet geëffend. Eerst kon de inschrijving voor Michael niet worden voldaan omdat de Nederlandse autosportbond, de KNAC, niet de juiste licentie wilde afgeven.

Toen na veel druk van de FIA eindelijk de superlicentie binnen was, bleek dat er veel meer inschrijvingen waren dan beschikbare startplaatsen. Bleekemolen moest daarom eerst met de RAM-March aan de prekwalificatie op de dinsdag voor de race deelnemen, waar hij steevast achteraan reed.

“Ondanks dat ik op dinsdag niet door de prekwalificatie kwam ben ik op zaterdag toch gewoon gaan rijden, dat deed iedereen. Ik was echter pas laat ingestapt die dag, waardoor ik gewoon niet meer in staat was een goede tijd neer te zetten”, vertelt Michael, die ongeveer vier seconden langzamer was dan Hayje. “Er was totaal geen balans in de wagen, MacDonald toonde totaal geen interesse om ons te helpen en de rest van het team bestond ook niet uit capabele mensen. Die zou ik nog niet aan m’n vuilnisbak laten schroeven!”

De monteurs gingen zelfs nog in staking vanwege achterstallig salaris. Voor Fagel en Van der Sluis was de maat vol: ze kochten de twee March-bolides over zodat MacDonald er niet meer mee kon aanklooien. Net op tijd bleek later, want na de zaterdagtrainingen werd MacDonald met veel machtsvertoon door de politie gearresteerd. Interpol had een arrestatiebevelvoor hem doen uitgaan omdat de man een jaar eerder een de Zwitserse coureur Loris Kessel had opgelicht.

Niettemin konden zowel Michael als Boy Hayje zich niet kwalificeren en F&S had er in één raceweekend 350.000 gulden doorheen gejaagd. Van der Sluis en Fagel beseften goed dat nog zo’n rampzalig Formule 1-optreden schadelijk voor de firma zou zijn. Daarom werd het Formule 1-avontuur voorlopig op de lange baan geschoven. Bleekemolen werd in 1978 ondergebracht bij Chevron in de Europese Formule 3.

Hier haalde hij enkele podiumplaatsen en twee overwinningen: “In het begin ging het niet eens zo slecht. Ik stond na de eerste races vóór Jan Lammers in het kampioenschap, de latere kampioen. De voornaamste reden dat het mis ging was omdat Chevron-eigenaar Bennet was doodgevallen met zijn hangglider. Hij was niet veel aanwezig, maar wel erg betrokken.

Tijdens een raceweekend belde hij veel met de mensen van het team. Toen hij wegviel, bleef het team stuurloos achter.” Toen uiteindelijk de maand augustus van de Nederlandse grand prix weer naderbij kwam, sloeg de koorts toch weer toe en F&S Properties kocht Michael in bij het Duitse ATS Formule 1-team.

Binnenkort meer!

Auto- en motorsport

permalink | ga naar reacties |

Reacties