De roeiende Fin

Finland staat bekend als het land van de duizend meren, hoewel het er in werkelijkheid veel meer zijn. Desondanks is roeien een weinig beoefende sport in Finland. Toch wist Pertti Karppinen maar liefst drie keer Olympisch kampioen te worden in die sport. 

Karppinen werd door zijn oudere broer (Erkka) aangespoord om te gaan roeien, en hij zat korte tijd in de boot met zijn jongere broer. Reima Karppinen zou zelf ook drie keer op de Olympische Spelen uitkomen in de dubbeltwee, maar nooit met Pertti. Die richtte zich namelijk volledig op de eenmansboot, de skiff.

Internationaal begon hij met een 7e plek op het EK van 1973. De jaren daarop roeide hij zich in de WK-finale, en was als zodanig een outsider voor een plak bij de Spelen van Montréal. Grote favoriet was de regerend wereldkampioen, Peter-Michael Kolbe.

Op de roeibaan vlakbij het huidige Formule 1-circuit lag de West-Duitser vrijwel de hele race aan kop, maar Karppinen gebruikte voor het eerst zijn opmerkelijke eindsprint. In de laatste meters streefde hij Kolbe voorbij, en won de eerste Finse roeimedaille ooit:

De komende jaren bleven Kolbe en Karppinen rivalen.

Op de Wereldkampioenschappen was Kolbe succesvoller, met vijf titels tegen "slechts" twee voor de twee meter lange Fin, maar op de Spelen kon hij Karppinen nooit verslaan. I

n 1980 kreeg hij daarvoor niet eens de kans, omdat West-Duitsland de Spelen in Moskou boycotte. Karppinen kon dan ook onbedreigd naar zijn tweede titel roeien. Op de Spelen van Los Angeles waren beide roeiers weer van de partij. Karppinen had zich ten doel gesteld het record van Vjatsjeslav Ivanov te evenaren, die tussen 1956 en 1964 driemaal achtereen de olympische skiff-titel bemachtigde.

De voormalige Fins brandweerman had de jaren daarvoor overigens weinig geroeid in de skiff, en vooral wedstrijden gevaren in de dubbeltwee met Reima. De finale op Lake Casitas was eigenlijk een herhaling van de race in 1976. Kolbe ging weer lange tijd aan de leiding, om kort voor de meet gepasseerd te worden door Karppinen.

Lange tijd dacht Karppinen nog kans te hebben op een unieke vierde titel, maar in Seoel kwam die droom niet uit. In de halve finale zakte hij enorm door het ijs, en moest tevreden zijn met winst in de troostfinale.

Kolbe kon niet profiteren van het falen van zijn concurrent, want in de finale werd hij weer tweede, achter de Oost-Duitser Thomas Lange. Voor Kolbe was dat het einde van zijn roei-loopbaan, Karppinen ging nog door tot de Spelen van Barcelona. Daar belandde hij wederom in de troostfinale, nu als vierde.

Nog 271 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Roeien

permalink | ga naar reacties |

Reacties