Zoeken

Voetbalsupporters die naar een wedstrijd gaan doen dat met een zekere wedstrijdspanning die op weg naar het stadion steeds meer begint op te borrelen. Die spanning balanceert tussen de hoop op winst en de angst voor verlies van de mannen die in jouw kleuren lopen.

Eenmaal in het stadion lijkt het alsof de supporter zelf een wedstrijd moet gaan spelen. Gedurende de wedstrijd wordt dat gevoel alleen maar sterker. Een doelpunt van zijn club voelt voor een supporter als een doelpunt dat hij zelf gescoord heeft en bij een tegengoal zakt een supporter net als de spelers van zijn team verslagen op zijn kuipstoeltje. In het stadion ben je deelgenoot en na de wedstrijd begint het moddergooien. Zelfs tussen spelers.

Bij boksen is dat heel anders. Bezoekers van een boksgala hebben een andere instelling dan voetbalsupporters. Dat moet wel. Als boksfans dezelfde betrokkenheid zouden voelen, dat wil zeggen: alles wat de spelers van de eigen club op het veld doen en voelen ook zelf voelen, dan zou er geen kip op een bokswedstrijd afkomen. Dan blijf je thuis.

Zoals een voetbalsupporter voor de wedstrijd droomt van een doelpunt, en tijdens de wedstrijd een doelpunt beleeft alsof hij zelf degene is die de bal tegen de touwen jaagt, zo droomt een boksliefhebber ook wel eens van het uitdelen van een stoot. Waarschijnlijk dagelijks. Maar een voetbalfan die bang is voor verlies, of in het slechtste geval een afstraffing met forse cijfers, voelt niet de angst waar iedere bokser (en dus ook boksfans) mee om dient te gaan: klappen krijgen. Want boksen kent één zekerheid: beide kamphanen delen stoten uit, maar zowel de verliezer als de winnaar lopen tegen klappen op.

De toeschouwers weten dat en voelen dat. Tot op zekere hoogte, want die klappen wil je niet voelen. Daarom gaat een boksliefhebber met een andere instelling naar het boksen. Onder toeschouwers bij een bokswedstrijd heerst niet alleen een gevoel van winnen of verliezen, zoals bij voetbal gebruikelijk is, maar is er vooral diep respect voor beide boksers.

Respect en gezelligheid

Natuurlijk is niet iedere boksfan hier bewust mee bezig. Boksen is spektakel. Natuurlijk moeten er knock-outs komen, natuurlijk moet de tegenstander van jouw favoriete vechter zo snel mogelijk gesloopt worden, en natuurlijk moeten straks zijn handen de lucht in en zal de scheidsrechter het weten als hij een verkeerde beslissing neemt, maar als de partij voorbij is en de boksers elkaar het gebruikelijke respect tonen dan zullen de bokstoeschouwers daar niet in achterblijven. Applaus voor beide boksers.

Dat is na de wedstrijd. Voor de wedstrijd moet een bokser niet te veel denken aan de klappen die gaan komen, en een boksliefhebber ook niet. Dat toekomstbeeld wordt door het publiek met veel plezier ingewisseld voor gemoedelijkheid. Een drankje aan de bar, een hapje erbij. Een beetje bijkletsen met de usual suspects die je bij alle bokswedstrijden tegenkomt, want het publiek is wel trouw. En dat maakt een boksgala gezellig. Veel gezelliger dan de doorsnee betaald-voetbalwedstrijd.

De Bep van Klaveren Memorial werd gehouden vlak naast de Kuip. Bep van Klaveren bokste zelf nog voor 20 duizend mensen in het Feyenoord Stadion en hij liet dat stadion hoogstpersoonlijk zien wat topboksen was, en dat is weer eens wat anders dan altijd maar dat eeuwige voetbal.

Als een stadion zou kunnen zuchten en zou kunnen praten, dan zou de Kuip bij het zien van de Grootste Rotterdammer aller tijden een diepe zucht geslaakt hebben en onze Bep toen al, ergens in de catacomben, zachtjes toegefluisterd hebben dat hij de grootste was.

Boksen

permalink | ga naar reacties |