Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (457)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (116)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Pierre de Coubertin's Mythe van de TsaarLondens eerste Spelen (5): Tom Longboat
Door Jeroen Heijmans 18-11-2007De Amerikanen hadden behalve op de 400 m ook reden tot protesteren bij de Olympische marathon van 1908. Ditmaal ging het niet om een Amerikaanse sporter, maar een Canadees.
De persoon in kwestie was Tom Longboat, een Onondaga-indiaan uit Ontario. Hij was een van de beste lange-afstandslopers uit Noord-Amerika, en had in 1907 de befaamde Boston Marathon gewonnen. Vanzelfsprekend vaardigden de Canadezen hem af naar Londen om in de marathon te lopen.
Maar daar wilden de Amerikanen een stokje voor steken. Het gerucht ging dat Longboat bij een wedstrijd in Boston meer dan alleen zijn onkosten betaald had gekregen. Op basis van deze verdenkingen verklaarde de atletiekbond van New England hem tot professional. De Canadese bond stelde een onderzoek in, maar kon niet constateren dat Longboat betaald kreeg, mede dankzij uitgebreide bewijsvoering van diens manager Tom Flanagan.

De Amerikanen namen hier geen genoegen mee. Met name de voorzitter van de atletiekbond AAU - James E. Sullivan - zette alles op alles om Longboat uit de Spelen te houden. De Britse organisatie had intussen verklaringen van het Canadese NOC en atletiekbond gekregen dat hun loper amateur was. Sullivan diende desalniettemin een formeel protest in, maar gevraagd naar bewijs tegen de Canadees bleef hield Sullivan het bij geruchten en verdachtmakingen. De Britten besloten dan ook om Longboat gewoon te laten lopen, natuurlijk tot woede van veel Amerikanen.
Longboat en zijn begeleiders lieten er geen twijfel over bestaan dat zij de race zouden winnen. Dat viel uiteindelijk tegen. Hij lag lange tijd vooraan in de race - na 17 mijl was hij nog tweede - maar moest uiteindelijk na 32 km opgeven. Hoewel het met 26 graden vrij warm was, gingen onmiddelijk de geruchten dat Tom Longboat doping zou hebben genomen, en dat die hem verkeerd was gevallen. Dit alles is natuurlijk nooit bewezen.
Tom Longboat zelf werd het jaar na de Spelen dan echt beroepsloper, en had een redelijk succesvolle carrière. In de Eerste Wereldoorlog was hij boodschapper te voet, maar werd eveneens ten onrechte dood verklaard. Twee jaar na zijn werkelijk overlijden (1949) werd de Tom Longboat Award ingesteld, een prijs voor de beste Canadese sporter afkomstig uit een van de oorspronkelijke bevolkingsgroepen van het land.
Nog 264 dagen tot Beijing 2008.




