Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (326)
Auto- en motorsport (80)
Ballen (26)
Basketbal (49)
Boksen (138)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (19)
Darts (10)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (15)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (52)
Honk- en softbal (20)
Judo (35)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (67)
Olympisch Stadion Amsterdam (517)
Olympisch vuur (76)
Olympische Spelen Algemeen (204)
Olympische Winterspelen (225)
Olympische Zomerspelen (795)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (16)
Overig (211)
Paardensport (42)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (46)
Rugby (26)
Schaatsen (467)
Schermen (13)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (15)
Sport en politiek (457)
Sport in beeld (604)
Sportboeken (648)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportfilmfestival Den Bosch (21)
Sportjournalistiek (116)
Tennis (85)
Turnen (42)
Uncategorized (4)
Vergeten sporthelden (108)
Voetbal (2039)
Volleybal (17)
Werk (1)
Wielrennen (686)
Zeilen (24)
Zwemmen (116)
Subside Sports
KillerTees T-shirts
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Druh Belts
Teamkleding
MEC Training
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Tuinhuisjes & paardenboxen
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
Sportbeeld van de dag
Pierre de Coubertin's Mythe van de TsaarLondens eerste Spelen (8): zomerijs
Door Jeroen Heijmans 21-11-2007Met een beetje goede wil kun je Londen beschouwen als de eerste gastheer van de Olympische Winterspelen. In 1908 stond namelijk voor het eerst een wintersportonderdeel op het Olympisch programma. Aparte Winterspelen kwamen er pas 16 jaar later.
De eerste kunstijsbanen verschenen aan het eind van de 19e eeuw. In Londen was de grootste baan die van de Prince's Skating Club, gelegen aan Montpelier Square in Knightsbridge. De aanwezigheid van deze faciliteit bracht de organisatie van de Spelen op het idee om ijssporten toe te voegen aan het programma. Er werd gekeken naar diverse varianten, maar ijshockey en hardrijden op de schaats vielen af, en alleen kunstrijden bleef over. De wedstrijden waren gepland voor eind oktober, wat een probleem was omdat de meeste rijders dan nog niet getraind hadden. Om dit te verhelpen werd de baan in Londen al begin oktober geopend, zodat de Olympiërs konden oefenen op ijs.
De wedstrijd van de heren werd weinig verrassend gewonnen door Ulrich Salchow. De Zweed was absoluut dominant in die tijd, en won tien wereldkampioenschappen tussen 1901 en 1911. Alleen in 1906 won hij niet, omdat hij afwezig was. Ook pakte hij negen keer Europees goud. In Londen was hij ook de sterkste, hoewel hij in de vrije kür werd verslagen door zijn landgenoot Richard Johansson. Salchow, die later nog voorzitter werd van de internationale schaatsbond ISU, leeft nog altijd voort bij het kunstrijden in een naar hem vernoemde sprong. Naast de normale wedstrijd was er ook een aparte competitie voor speciale figuren. Die werd gewonnen door de Rus Nikolaj Kolomenkin (uitkomend onder het pseudonym Panin), die halverwege de gewone wedstrijd was uitgestapt. Zijn gouden medaille was Ruslands eerste Olympische titel.

De Rus Panin, die in 1912 ook nog als schutter aan de Spelen zou meedoen.
Ook bij de vrouwen won de torenhoge favoriete, Madge Syers. Enkele jaren daarvoor had ze tot ieders verrassing deelgenomen aan het WK. Er was geen regel die vrouwen verbood deel te nemen, en Syers eindigde achter Salchow als tweede. De ISU zorgde er snel voor dat de WK niet meer voor vrouwen toegankelijk was, maar in 1906 werd een apart onderdeel voor vrouwen ingesteld. Syers won dat toernooi in 1906 en 1907. De Hongaarse Kronberger, die bij afwezigheid van Syers de titel in 1908 won, was niet in Londen.
Tenslotte was er ook nog het paarrijden. Net als het kunstrijden voor vrouwen was dat nog vrij nieuw (het eerste WK was in 1908). Slechts drie paren namen deel, waarvan de Duitse wereldkampioenen Anna Hübler en Heinrich Burger de besten waren. Derde werd Magde Syers met haar echtgenoot Edgar. Zij is nog altijd de enige vrouw die op dezelfde Spelen medailles won in de individuele competitie en bij het paarrijden.
Nog 261 dagen tot Beijing 2008.




