Nederland - Frankrijk: een vrije trap van Platini en een misser van Seedorf

Het Nederlands elftal begint het EK met een wedstrijd tegen Italië, op 9 juni in Bern. Vier dagen later treft Oranje Frankrijk, waarna op 17 juni de laatste groepswedstrijd tegen Roemenië wordt gespeeld. Jurriaan van Wessem zal namens Sportgeschiedenis.nl de komende week historische portretten schetsen van de tegenstanders van Oranje. Vandaag aandacht voor Frankrijk.

Watersnood

Nederland en Frankrijk hebben elkaar ondanks de relatieve nabijheid van beide landen weinig ontmoet. De meest glorieuze overwinning werd eigenlijk geboekt door de Franse profs tijdens de beroemde Watersnoodwedstrijd van 12 maart 1953, toen een officieus elftal (in diepdonkerrode shirts) met 2-1 won van de Franse nationale ploeg. Bertus de Harder en Bram Appel maakten de treffers van dit historische elftal.

WK 1982

Op eindtoernooien kwam Oranje Frankrijk maar twee keer tegen. Daarbij maakte Frankrijk in 1981 een definitief einde aan Oranje’s hoogtijdagen van de jaren tachtig door Nederland de toegang tot het WK van 1982 te ontzeggen.

Nederland was op 18 november 1981 de vice-wereldkampioen en Frankrijk het ambitieuze voetballand dat op beslissende momenten leek te falen. In Rotterdam had Oranje een half jaar eerder nog met 1-0 gewonnen door een directe vrije trap van Arnold Mühren, die via de lat en de rug van doelman Dropsy over de achterlijn ging. Nederland had aan een gelijkspel voldoende om zich te plaatsen voor het WK in Spanje en had na de eerste helft uitzicht op dat doel.

In de tweede helft kreeg Simon Tahamata een enorme kans om Oranje op voorsprong te zetten, maar uiteindelijk kwam Frankrijk los nadat Michel Platini een directe vrije trap achter doelman Van Breukelen en de op de lijn staande Ruud Krol schoot. Dit was het handelsmerk van de Franse aanvoerder. Met een prachtige counter besliste Didier Six het zinderende duel en bezegelde het lot voor Oranje.

EK 1996

Op het EK van 1996 speelden beide landen tegen elkaar in de kwartfinale te Liverpool. Frankrijk was nog in opbouw voor het WK van 1998 en Nederland leek nog knock-out na de 4-1-nederlaag tegen Engeland en het vertrek van Edgar Davids.

Het werd vooral een spannende wedstrijd waarbij beide ploegen vooral geen risico’s wilden nemen. Een droge 0-0 was het gevolg. Frankrijk won de serie strafschoppen, omdat Clarence Seedorf als enige de bal niet in het doel schoot, want Bernard Lama redde. Seedorf was toen speler van Sampdoria en werd getroost door zijn maatje Karembeu en de doelman.

De Nederlandse schutters in deze serie (altijd goed voor een kennersvraag) waren Johan de Kock, Ronald de Boer, Patrick Kluivert en Danny Blind. De latere wereldkampioenen Zidane, Djorkaeff, Lizarzu en Blanc scoorden voor de Fransen (plus de waterdrager Vincent Guerin).

Een ronde later vloog Frankrijk er op dezelfde manier uit tegen Tsjechië.

Euro 2000

Vier jaar later speelden beide ploegen om des keizers baard in de groepsronde tegen elkaar. Het gastland tegen de wereldkampioen was een affiche dat koningin Beatrix naar de Amsterdam ArenA lokte, maar Frankrijk wilde bewust verliezen zodat het de rest van het toernooi in de buurt van Brussel kon blijven (en tot de finale Italië kon ontlopen). Veel mensen zagen in dit duel ook de latere finale.

Vandaar dat coach Lemerre bewust de tweede keus een kans gaf. Oranje profiteerde en won met 3-2. Maar de wereldkampioen nam wel twee keer de leiding door Dugarry en Trezeguet. Kluivert scoorde tussen deze twee goals in.

Na de pauze maakten Frank de Boer (uit een vrije trap) en Boudewijn Zenden de doelpunten waarmee Oranje de groepszege kon veilig stellen en het toernooi in eigen land kon voortzetten. Na afloop was iedereen tevreden in de veronderstelling elkaar tien dagen weer te treffen om de echte hoofdprijs.

Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties