Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (282)
Auto- en motorsport (69)
Ballen (20)
Basketbal (43)
Boksen (111)
Bowls (2)
Cerilly en de Tour de France (2)
Cricket (16)
Darts (10)
De Klassieker (146)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (8)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gegroet Beijing, hier Olympia! (15)
Gewichtheffen (12)
Golf (10)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (37)
Honk- en softbal (12)
Judo (20)
Karin in Peking (9)
Lacrosse (4)
Nederlands goud (116)
Nico Scheepmaker Beker (44)
Olympisch Stadion Amsterdam (378)
Olympisch vuur (50)
Olympische Spelen Algemeen (160)
Olympische Winterspelen (202)
Olympische Zomerspelen (729)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (14)
Overig (201)
Paardensport (39)
Persberichtmomenten (10)
Politiek (4)
Roeien (40)
Rugby (25)
Schaatsen (362)
Schermen (12)
Schietsport (10)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (14)
Sport en politiek (384)
Sport in beeld (517)
Sportboeken (554)
Sportdvd's (37)
Sportfilmfestival Den Bosch (20)
Sportjournalistiek (98)
Tennis (74)
Turnen (35)
Uncategorized (3)
Vergeten sporthelden (82)
Voetbal (1765)
Volleybal (12)
Werk (1)
Wielrennen (503)
Zeilen (22)
Zwemmen (106)
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
De nationale sport van Afghanistan: sleuren met een dode geit
Door Jan van Mersbergen 4-12-2007Vroeger kenden we in onze Lage Landen sporten waarbij de kop van een eend getrokken moest worden door mannen die op paarden reden of waarbij een paling die boven een gracht hing in stukken getrokken werd door deelnemers die met bootjes door de gracht voeren. Allemaal lang verleden tijd. Niet in Afghanistan, waar de nationale sport Buzkashi heet.
.jpg)
Deze sport is afgeleid van de vroegere geitenjacht in de bergen. Maar dan gecultiveerd, natuurlijk. Het principe is eenvoudig: twee teams van tien mannen te paard proberen een dode geit van ten minste 70 kilo over de doellijn te werpen. Het lijkt op papier erg op polo. Maar op foto en film lijkt het meer op sleuren met een dode geit.
In heel Centraal Azië is deze sport razend populair. Het wordt onder verschillende namen gespeeld, afhankelijk van het land. Kok-buro en Oglak-Tartis zijn ook namen voor dit spel.

De Buzkashi-bal, oftewel: de geit
Voor het EK voetbal is afgelopen zondag bij de loting een nieuwe bal gepresenteerd. Dat is ontwikkeling. Ik zou een sport als Buzkashi tekort doen als ik de ontwikkeling van geitenjacht naar sport over zou slaan.
Er wordt gespeeld met een dode geit waarvan de poten bij de knie zijn afgesneden. Minder uitsteeksels dus. Ook de kop is eraf gehaald. De geit wordt 24 uur in koud water te weken gelegd en als het gewicht dan nog niet voldoende is wordt er zand aan het karkas toegevoegd.

De bal is lek.
Serieuze Buzkashi spelers trainen hard. De regel is: hoe ouder hoe beter. De meeste meesterspelers zijn dan ook ouder dan 40. Ook goede Buzkashi-paarden hebben zo hun status. Dat wil zeggen: deze paarden zijn veel geld waard.
Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben is of onze jongens in Uzurgan wel eens dit soort sportwedstrijden bijwonen. Misschien doen ze zelfs mee. Dat is al eerder gebeurd, buitenlanders die een potje Buzkashi spelen. In het derde deel van de Rambo films liet Sylvester Stallone zien dat hij ook een aardig stukje paard kon rijden met een dode geit in zijn handen.


