Weeffout in schema EK voetbal geeft loting duistere kant

De kruitdampen na de loting voor Euro-2008 lijken opgetrokken. Natuurlijk was alle aandacht zondag gericht op de eerste ronde, maar wie het toernooi verder bestudeert ontdekt een enorme weeffout in de opzet van het toernooi.

Wat is er aan de hand in Oostenrijk en Zwitserland? ANP Fotoarchief

Opmerkelijk

De UEFA heeft ongemerkt voor het grootste deel van de media het wedstrijdprogramma (en dan met name de paringen in de halve finale) veranderd. Of staat er in het officiële programma van de UEFA een enorme fout? Ik kreeg het zelf pas door na lezing van Bild op een luchthaven en dacht eerst dat de Duitse boulevardkrant het bij het verkeerde eind had, totdat ik in een zinnetje in La Gazzetta dello Sport dezelfde conclusie tegenkwam.

Wat is er aan de hand? Tot dit jaar waren de halve finales van het EK als volgt samengesteld: de winnaar van A1-B2 speelt tegen de winnaar van C1-D2; en de winnaar van B1-A2 speelt tegen de winnaar van D2-C1.

Zodoende was voor de start van het toernooi elke finale mogelijk. Maar dit keer gaat het als volgt: de winnaar van A1-B2 speelt tegen de winnaar van B1-A2; en de winnaar van C1-D2 speelt tegen de winnaar van D1-C2.

Twee toernooien

Dit betekent dat het EK in feite bestaat uit twee toernooien van acht ploegen, waarvan de winnaars elkaar uiteindelijk treffen in Wenen. Maar dit betekent vooral dat Nederland om de finale te halen in ieder geval nog een keer tegen Frankrijk of Italië zou moeten spelen in de halve finale, als deze ploegen niet in de kwartfinale worden uitgeschakeld. In feite speelt Nederland met Italië, Frankrijk, Roemenië, Rusland, Spanje, Griekenland en Zweden om één plaats in de finale.

En Duitsland hoeft alleen maar met Oostenrijk, Polen, Kroatië, Portugal, Zwitserland, Tsjechië en Turkije af te rekenen. Niet alleen voor de gokverslaafden is dit nuttige informatie.

De vraag is vooral waarom deze wijziging in het programma zo ongemerkt is doorgevoerd en waarom de UEFA bij voorbaat dus een finale tussen de twee gastlanden Zwitserland en Oostenrijk heeft uitgesloten. Hier is hoe dan ook toch sprake van een vreemde manipulatie, die tenminste door lotingcommissaris Infantino vermeld diende te worden bij de trekking.

Eerdere weeffout

Een dergelijke weeffout in het toernooischema deed zich een keer eerder voor. Bij het WK van 1982 in Spanje werd het deelnemersveld gescheiden in twee groepen van twaalf landen, die allebei maar één finalist leverden. Toen werd er zeker gemanipuleerd, doordat gastland Spanje bij de loting al wist dat het de topfavorieten Brazilië en Argentinië tot de finale zou ontlopen. En dus stond ook vast dat Europa bij voorbaat een finalist moest leveren.

Natuurlijk moet er ook altijd gevoetbald worden, maar het feit dat bepaalde wedstrijden bij voorbaat geen finale kunnen zijn, maakt het toernooi minder open. En voor de gokkers heeft het geen zin om nog in te zetten op de finales Italië – Frankrijk, Italië – Nederland, Duitsland – Kroatië, Duitsland – Portugal of Zwitserland – Oostenrijk.

Minder transparant

Deze wetenschap maakt zelfs de loting minder transparant, want als de ingehuurde sterren (met name Zagorakis en Klinsmann) wel van de weeffout wisten, dan bood een verwarmd balletje (dat van Italië) uitkomst zonder dat iemand het door zou hebben. Natuurlijk wilden de gastlanden de wereldkampioen en Frankrijk ontlopen. Er gebeurden zondag toch een paar vreemde dingen. De landen uit pot 4 kwamen allemaal op plaats 4 in de groep. De landen uit pot 3 op plaats 3 en die uit pot 2 op plaats 2. Dat kan toeval zijn, maar statistisch gezien uitzonderlijk bij een aselecte trekking.

We hoeven niet aan de eerlijkheid van de EK-helden Beckenbauer, Ondrus en Dietz twijfelen, maar het was zeker voor wiskundigen een curieuze trekking.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties