Deze finale eindigde zelfs met een diplomatieke rel. Terwijl de spelers van AC Milan in de kleedkamer nog bijkwamen van een veldslag en vooral trots naar de gewonnen trofee keken, werd hun ploeggenoot Combin door de Argentijnse politie gearresteerd en door drie spelers van Estudiantes met vuisten bewerkt.

Tijdens de wedstrijd was de spits al door Aguirre-Suarez in het gezicht geslagen, waarbij zijn neusbeen gebroken. Hij had vanwege die verwonding halverwege de tweede helft het veld moeten verlaten, zonder dat hij door een invaller kon worden vervangen, De clubarts werd bruut bij hem weggetrokken door de politie, toen Combin werd opgepakt. De aanvaller, die in Argentinië was geboren maar als kind naar Frankrijk verhuisde, zou namelijk een dienstweigeraar zijn omdat hij nooit aan de oproep tot het dienen in het Argentijnse leger gehoor had gegeven.

Combin claimde dat hij jaren eerder was ontslagen van de dienstplicht, waarop doelman Poletti hem nog maar op zijn linkeroog sloeg voordat hij werd afgevoerd. De piepjonge voorzitter Franco Carraro, inderdaad de bondsvoorzitter die in opspraak raakte tijdens de Moggigate-affaire, had net zijn rechtenstudie voltooid en wierp zich meteen op als de advocaat van de speler.

Hij schakelde de Italiaanse ambassadeur in Buenos Aires in en kondigde aan dat AC Milan in Argentinië zou blijven totdat Combin weer vrijgelaten was. Uiteindelijk eiste president Onganía persoonlijk vrijlating van de voetballer en liet hij zelfs enkele spelers van Estudiantes, die zich op het veld schandalig hadden gedragen, arresteren voor ‘mishandeling van een medemens’. Deze finale om de wereldcup wordt algemeen beschouwd als het absolute dieptepunt van de wedstrijden tussen de kampioen van Zuid Amerika en Europa.

AC Milan, dat enkele maanden eerder Ajax met 4-1 had verslagen in Madrid, begon ambitieus aan deze tweestrijd met een thuisduel. De roodzwarte club wilde maar al te graag de prijs winnen die stadgenoot Inter al twee keer eerder had behaald. Estudiantes de la Plata was de tegenstander en ook nog titelverdediger omdat die ploeg een jaar eerder Manchester United had afgetroefd. In San Siro speelde Milan sterk.

De ploeg van Nereo Rocco, een toonbeeld van catenaccio, speelde met drie spitsen: de Braziliaan Sormani op rechts, Combin in de spits en de in Amsterdam welbekende Prati op links. Die aanval werd ondersteund door Gianni Rivera, die twee maanden later tot Europees Voetballer van het Jaar werd uitgeroepen. Estudiantes (met de latere bondscoach Bilardo op het middenveld) had hier geen sportief antwoord op en bezondigde zich aan veel overtredingen en ander spelbederf. Milan won met 3-0 door twee goals van Sormani en een van Combin.

De return in Buenos Aires leek meer een formaliteit, maar dat is een finale om de wereldcup per definitie nooit. Er werd gespeeld in het stadion van Boca Juniors, La Bombonera, omdat het onderkomen van de studentenclub uit La Plata te klein voor een dergelijk duel was. Na een half uur zorgde Pierino Prati voor een Italiaanse voorsprong. Daarna sprongen alle Argentijnse stoppen door.

Hoewel Estudiantes de stand voor rust al had omgebogen in een 2-1-voorsprong met goals van Conigliaro en Suarez, gooiden de studenten het over een andere boeg. Malatrasi en Prati werden uit de wedstrijd geschopt en daarna sloeg centrale verdediger Aguirre-Sanchez Combin buiten het zicht van de scheidsrechter Massaro (uit Chili) neer. De spits werd groggy van het veld gedragen, maar kon niet meer worden vervangen. Gelukkig werd de boosdoener uit het veld gestuurd. Kort daarna moest ook Manera van het veld, nadat hij bewust op de enkels van de onder uit gehaalde Rivera had gestaan. De aanvoerder haalde strompelend op het veld het eindsignaal.

AC Milan won de wereldcup, maar de ploeg had door deze reis zoveel aan kracht verloren dat ze een paar weken later zonder veel problemen door Feyenoord werd onttroond. ‘Die ploeg was superfit en vooral fysiek heel anders dan Ajax en wij waren gewoon op. We speelden op halve kracht en toen die voorzet (van Wim Jansen) in ons doel zeilde, wist ik dat we het niet zouden redden. Gelukkig won Feyenoord dat jaar de Europa Cup, dat maakte deze nederlaag voor ons veel dragelijker,’ aldus Gianni Rivera jaren later over deze abdicatie.

En Nestor Combin? Hij vloog terug, maar zou niet meer de oude worden. Maar hij had wel voor altijd zijn naam gevestigd in de historie van de wereldcup. De boosdoeners werden voor altijd geschorst en zouden een jaar later tegen Feyenoord niet meer meespelen toen Estudiantes weer een wereldtitelgevecht aanging.

Klik hier voor een reportage over Combin bij Sportpaleis de Jong uit 2003.