Nederlandse schaatsers schrijven geschiedenis

Sportgeschiedenis kijkt terug op 2007, samen met NUSport.nl. Vandaag de historische dubbelslag op het WK Schaatsen in Heerenveen van Sven Kramer en Ireen Wüst. Voor de eerste keer sinds 1972 heerste Nederland zowel bij de mannen als de vrouwen.

Op 11 februari 2007 wonnen zowel Kramer als Wüst de wereldtitel. Groot feest, want zo iets was niet meer gebeurd sinds 1972. Sportgeschiedenis kijkt terug naar 35 jaar geleden.

Het Polygoon Jaaroverzicht van 1972 had veel aandacht voor de vele Nederlandse sportsuccessen van dat jaar, onder meer op het WK Schaatsen. Philip Bloemendal zei daarin heel plechtig: 'Ook de beste ijsbeentjes werden voorgezet. Een rijke oogst aan edele metalen sierde ranke ledematen en stoere schouders. De hoeveelheid eremetaal die Nederland zich door zijn prestaties wist te verwerven, veroorzaakte bijna een crisis in de eremetaalindustrie.' 

Ard Schenk

De heren schaatsten hun toernooi in Oslo. Schenk had al de WK's van 1970 en 1971 ook gewonnen en kon in 1972 dus een driedubbelslag maken. En dat was sinds 1952 niet meer gebeurd, toen de Noor Hjalmar Andersen een vergelijkbare reeks neerzette. Aldus geschiedde, want Schenk was oppermachtig.

Het was meteen zijn laatste wereldtitel bij het amateurschaatsen, omdat Schenk het seizoen erop aan een profloopbaan begon. Die nieuwe competitie zorgde in de internationale schaatswereld voor heel veel deining en tegenstand en daardoor zou het profschaatsen het niet lang volhouden.

De Noorman is Roar Gronvold, die in 1972 op de tweede plaats eindigde. Kees Verkerk werd dat jaar zesde. Met Jan werd Jan Bols bedoeld. Foto´s Guus de Jong

Maar Schenk nam afstand van het amateurschaatsen als absoluut heerser: in 1972 werd hij Europees Kampioen, drievoudig Olympisch Kampioen en wereldkampioen. In 1972 was hij ook sportman van het jaar en was daarmee populairder in Nederland dan Johan Cruijff. Een rijke oogst aan edele metalen sierde zijn ranke ledematen en stoere schouders.

Atje Keulen-Deelstra

Atje Keulen-Deelstra won in 1972 haar wereldtitel in Heerenveen. Twee jaar eerder had ze die titel ook al gewonnen, alhoewel de KNSB haar liever niet had op het ijs had gezien. In 1970 was ze namelijk 32 jaar oud en moeder van drie kinderen, zodat de heren van de schaatsbond meenden dat de schaatser te oud was. In 1970 werd ze niet eens opgenomen in de kernploeg, maar dat weerhield haar er niet van toch wereldkampioen te worden! Ze werd dat jaar meteen sportvrouw van het jaar.

De wereldtitel van 1972 was een antwoord op de Olympische Spelen van dat jaar, waar ze geen gouden medaille won, maar één keer zilver en twee maal brons. Waar het WK van 1972 het einde betekende van het tijdperk-Schenk, begon Keulen-Deelstra dat jaar aan een serie van drie opeenvolgende titels. En dat was sinds 1950 niet meer gebeurd, sinds de drieklapper van de Russin Maria Isakova.

Atje zelf

Zowel het vrouwen-WK van 1972 als 1974 was in Heerenveen. Dat maakte de zegereeks van Keulen-Deelstra extra bijzonder, omdat de komst van de kunstijsbaan in Heerenveen in 1966 voor haar de aanleiding was om te beginnen als langebaanschaatster. Ondanks alle tegenwerking van de KNSB legde ze hier dus de basis voor vier wereldtitels, waarvan de helft in deze hal werd gewonnen.

En zo werd Atje Keulen-Deelstra de Nederlandse schaatster met de meeste wereldtitels. De KNSB had het dus ontzettend verkeerd gezien door haar niet op te nemen in de kernploeg. Uiteindelijk waren die wereldtitels de hoogtepunten in haar loopbaan, die als zestienjarige begon door de Friese kampioenschappen voor meisjes op de korte baan te winnen. En als 42-jarige sloot ze haar actieve loopbaan af als Nederlands kampioene marathonschaatsen.

Een rijke oogst aan edele metalen sierde dus ook haar ranke ledematen en stoere schouders.

 Ard zelf

Schaatsen

permalink | ga naar reacties |

Reacties