Het ontstaan van de Spelen (14): politiek en Olympische Spelen - het begin

De Coubertin had voor het Congress in de Sorbonne vertegenwoordigers uit zo veel mogelijk landen aangeschreven. Maar nog voordat de Olympische beweging was gevormd, speelde politiek al een rol.

Op het uiteindelijke congres waren er afgevaardigden van sportclubs en -bonden uit Australië, België, Bohemen, Frankrijk, Griekenland, Groot-Brittannië, Italië, Nieuw-Zeeland, Rusland, Spanje, de Verenigde Staten en Zweden. Zoals eerder verteld was Nederland niet aanwezig - de grote Pim Mulier zag niets in het doen herleven van de Spelen.

Een belangrijkere afwezige was Duitsland. Dat was relevant, want de Duitse turnverenigingen waren goed georganiseerd en wijd verbreid. Zij deelden echter niet de opvattingen van de Engelsen (en ook De Coubertin) dat sport zich toch vooral tot de elite moest beperken. De Duitsers accepteerden de uitnodigingen van de Franse Baron, maar legden deze naast zich neer.

Maar Duitse deelname aan het Franse congres lag sowieso gevoelig voor veel Fransen, aan gezien de Duitse overwinning van 1871 nog vers in het collectieve geheugen lag. De Franse gymnastiekbond dreigde zelfs met een boycot als de Duitsers zouden komen. Uiteindelijk bleven de Duitsers weg, met uitzondering van de in Londen wonende Baron von Rieffenstein, die als "waarnemer" bij het congres aanwezig was.

Ook een ander buurland stribbelde tegen. Hoewel de Belgische koning erelid van het congres was, zagen de Belgische turnverenigingen geheel niets in de plannen van De Coubertin, om dezelfde redenen als hun Duitse collega's. Ze stuurden brieven naar andere clubs met de aanbeveling niet naar het congres te gaan.

Maar gelukkig ging het congres wel door, zelfs met een behoorlijke lijst deelnemers:

Nog 234 dagen tot Beijing 2008.

Het ontstaan van de Spelen · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | ga naar reacties |

Reacties