Kromme kano's

Technologische vernieuwingen in de sport zijn niet iets van de laatste jaren of decennia. In 1948 was er op de Olympische Spelen al een relletje over de nieuwste kano-modellen.

Kort voor de Spelen van Londen verschenen diverse Europese landen bij wedstrijden met "kromme" kano's. Een kanoër heeft slecht één peddel tot zijn beschikking (in tegenstelling tot de kajakker). Door slechts aan één kant van de boot te peddelen krijgt de boot een afwijking naar die kant. Om rechtuit te kunnen varen moet de kanoër dan ook aan beide kanten peddelen - de beheersing hiervan is een belangrijk onderdeel van de sport.

In 1948 kwamen er echter voorgebogen kano's ter beschikking. Deze boten hebben een natuurlijke afwijking, maar gecombineerd met de afwijking van de peddel zorgt dit voor een rechte lijn. Gebruik van een dergelijk vaartuig was stukken makkelijker en minder inspannend. Veel landen dienden daarom al voor de Spelen protesten in tegen dit nieuwe type boot. De Internationale Kanofederatie kon echter alleen constateren dat de "kromme" boten volgens de regels waren toegestaan, en dus gebruikt mochten worden tijdens de Spelen. Wel werden onmiddelijk nieuwe regels aangenomen die toekomstig gebruik onmogelijk maakten.

Het enige Olympische optreden van de "kromme" kano was succesvol. De gehele Tsjechoslowaakse ploeg was hiermee uitgerust, en zij wonnen drie van de vier kano-onderdelen, en werden tweede in de vierde wedstrijd. Het voordeel van het nieuwe materiaal bleek vooral in de eenmanskano-race over 10 kilometer. De Tsjechen hadden namelijk een van hun boten geleend aan de Amerikaan Frank Havens. Achter de Tsjech František Čapek werd Havens tweede, ruim voor de eerste conventionele boot van Lane uit Canada. (Canada was traditioneel sterk in de sport - de boot wordt ook wel Canadian genoemd in het Engels.)

Nog 233 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | ga naar reacties |

Reacties