Zoeken

Christiaan Ruesink zelf (rechts), die de eindredactie heeft gedaan van De Klassieker. Als je op zijn hoofd klikt, legt hij van alles uit over het boek.

In twintig hoofdstukken behandelen de verschillende medewerkers van de sportredactie van het AD - Hugo Borst uitgezonderd – twintig verschillende klassiekers van over de hele wereld. De Elfstedentocht en Ajax - Feyenoord, maar ook veel buitenlandse legendes als The Ashes, de Vasaloppet en de Grand Sumo. Dat dit boek zich niet beperkt tot Nederland en voetbal is het allersterkste punt.

De verhalen zijn van hoge kwaliteit - 24 uur van Le Mans van Ton de Visser als absoluut hoogtepunt. Hij is er als beste in geslaagd om aan te tonen wanneer een bepaald sportevenement uitgroeit tot een Klassieker, wat het doet uitstijgen boven de dagelijkse werkelijkheid.

Het verhaal draait rond Annie Lanoux. De lezer keert met haar terug naar de gruwelijke ramp van 1955, toen er 83 doden vielen door een crash. De reden waarom zij een vaste bezoeker van dit evenement is geworden, is onvoorstelbaar.

En waarom dat is, zeg ik niet. Lees het zelf maar. Hier zijn in ieder geval de beelden van die crash:

De twintig Klassiekers zijn dus lekker breed gekozen. Natuurlijk blijft de keuze arbitrair. Waarom niet de P.C. in Franeker, het oudste sporttoernooi van Nederland? Waarom niet de Old Firm tussen Glasgow Rangers en Celtic? Waarom niet de Acuatica Rio Coronda, het nationale zwemevenement van Argentinië? Waarom niet de mensen, die Het Kanaal overzwemmen?

Ach, die kunnen allemaal in een volgend deel, want dat mag best. Het is leuk voor de lezer en het moet leuk zijn voor de medewerkers van de sportredactie van het AD, die zo kunnen ontsnappen aan de waan van de dag en zich mogen uitleven in mooi geschreven sportverhalen.

De volgende keer moet er dan nog wel een algemeen hoofdstuk worden toegevoegd. Hierin moet onderzocht worden wat al die evenementen nou zo bijzonder maakt. Dat is namelijk het grootste gemis van dit boek: een beschouwend en analyserend onderzoek, dat al die klassiekers probeert te begrijpen in hun ontstaan en ontwikkeling. Vraag daarvoor iemand als sportsocioloog Maarten van Bottenburg of een slimme Amerikaanse of Australische professor in de sportgeschiedenis.

Dan kan een volgend deel van De Klassieker zelf ook een klassieker worden.

En waarom deed Hugo Borst niet mee aan dit boek? Is hij ontslagen bij het AD?

Sportboeken

permalink | ga naar reacties |