Kevin Keegan en multi-culti in de Engelse sport

Een Ier of niet een Ier? Als hij in een Engels team speelt, is hij Engels. Behalve als hij verliest, want dan is het weer een Ier.

Kevin Keegan met links de voorzitter van Liverpool John Smith en rechts Dr. Peter Krohn, voorzitter van Hamburg. ANP Fotoarchief

Twee weken geleden schreef ik over de Ierse aartsbisschop Thomas Croke, die in 1884 het beoefenen van Engelse sporten veroordeelde: de Ierse samenleving moest van hun vergiftigende invloed worden gezuiverd. Dit vanwege het vurige Ierse streven om onafhankelijk van Engeland te worden. De destijds heftige Engels-Ierse tegenstelling heeft op sportgebied nog meer verrassingen.

De Ieren zijn jarenlang Engeland’s grootste minderheid geweest, schrijft David McWilliams in zijn verhelderende boek The Pope’s Children. De reden hiervoor was eenvoudig: rond 1900 was Ierland arm, en kende geen sociale voorzieningen. Honderdduizenden Ieren moesten emigreren om niet van honger om te komen. Een groot deel van hen kwam in Engeland terecht. Ondanks hun gelijke huidskleur klasseerde de Engelse samenleving uit die tijd de Ieren nadrukkelijk lager dan de Engelsen zelf.

Nu zijn Ieren goed in entertainment, waarvan Engeland volop heeft geprofiteerd. Zo noemt McWilliams uit het begin van de jaren zestig twee kleinzoons van Ierse immigranten: Séan O Leannáin en Pól Mac Carthainn. Dat zijn hun Iers-Keltische namen. Vertaald in het Engels blijken dat John Lennon en Paul Mc Cartney te zijn, de twee belangrijkste Beatles. Hetzelfde geldt voor zanger Johnny Rotten van de baanbrekende punkband Sex Pistols, en voor de gebroeders Noel en Liam Gallagher van de ‘Britpop’-groep Oasis.

Over my dead body

En dat sommige van deze popsterren hun Ierse bloed niet zijn vergeten, bleek in 1995. In de voorbereiding van het EK 1996 nodigde de Engelse voetbalbond Noel Gallagher uit om een lied ‘Three Lions voor het nationale team te componeren. Gallagher’s reactie op dit eervolle verzoek: “Over my dead body, mate, we’re Irish.”

 Voetballer Kevin Keegan heeft zich daarentegen nooit druk gemaakt. Hij had voor Ierland kunnen voetballen, maar bracht het tot aanvoerder van Engeland. Niet te verwarren overigens met Roy Keane, die jarenlang voor Manchester United speelde. Keane is geboren in de Republiek Ierland, heeft de Ierse nationaliteit, en kwam dus voor Ierland uit.

En om het nog ingewikkelder te maken: George Best kwam uit Noord-Ierland, dat staatkundig bij Engeland hoort: toch was hij verplicht om voor Noord-Ierland te voetballen. Het zijn drie sportieve variaties op de emotioneel merkbaar levende tegenstelling tussen Engeland en Ierland.

Schrijver David McWilliams bevestigt, dat het Ierland-gevoel bij de nazaten van Ierse immigranten in Engeland wisselvallig is. Wat niet wegneemt dat Engeland hun prestaties altijd als ‘Engels’ aan de wereld verkocht. Net zoals tegenwoordig gebeurt bij Engeland’s talrijke sport(st)ers met een gekleurde huid. Wat dit laatste betreft, lijkt het in Nederland toch vriendelijker toe te gaan.

Sport en politiek · Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties