De dood èn de gladiolen

Een bizar bericht bij het begin van een nieuw jaar. De Zuid-Koreaanse bokser Yo Sam Choi is vanochtend hersendood verklaard, nadat hij bewusteloos was geslagen in een intercontinentaal WBO-titelgevecht waarvan hij toch als winnaar werd uitgeroepen.

De partij in het lichtgewicht tegen de Indonesische uitdager Heri Amol, op eerste kerstdag, kende een opmerkelijk einde. Want vlak voor de gong werd Choi tegen de grond geslagen, maar omdat hij op tijd opstond werd hij toch op punten als winnaar van het gevecht uitgeroepen daar er geen sprake was van een technische knock-out. Na de traditionele huldiging ging Choi definitief door de knieën en kwam hij niet meer bij kennis.

Het zal niet vaak gebeurd zijn dat een kampioen zijn triomf met de dood moest bekopen, maar Choi is zeker niet de eerste. Dit bericht vertoont veel overeenkomsten met een klassiek verhaal van de oude Olympische Spelen.

Bij het pankration (het freefight van de Grieken) gebeurde in het stadion van Olympia in 564 voor Christus ongeveer hetzelfde. Arrhachion uit Phigaleia (een polis in Arkadië) was de titelverdediger toen hij in de finale zijn derde Olympische triomf in deze sport nastreefde.

Hij dreigde zijn olijvenkrans te verliezen, toen zijn uitdager (van verliezers in de Oudheid weten we vaak niet de namen, want alle eer was voor de winnaar) hem in een wurggreep nam.

Arrhachion weigerde zich neer te leggen bij een nederlaag en brak in een ultieme poging met een trapbeweging enkele vingers van de tegenstander. Kreunend van de pijn gaf de tegenstander op.

Tot verbijstering van alle toeschouwers bleef de kampioen zelf op het zand liggen. Niet uitgeput maar dood, want de trap bleek een laatste stuiptrekking, terwijl hij werd gekeeld. De Olympische jury kon niet anders beslissen dan hem postuum tot Olympisch kampioen te huldigen.

Vertaald naar onze normen: de dood èn de gladiolen.

Boksen

permalink | ga naar reacties |

Reacties