De Generaal

Eerder zagen we dat een olympische sporter achter de schermen een belangrijke rol speelde in de Geallieerde oorlogsinspanningen. Maar ook aan de meer openbare kant van de strijd vocht een Olympiër op een hoge post mee.

De Amerikaan George Patton studeerde in 1909 af aan de Amerikaanse legeracademie, en stelde zich ten doen tot de hoogste rangen van het leger te reiken. Dat lukte hem uiteindelijk ook. In de Eerste Wereldoorlog werd hij benoemd tot kapitein, en leidde hij het allereerste Amerikaanse tank-corps. Ondanks zijn egoïsme, vechtlust en het af en toe negeren van bevelen van hogerhand, groeide Patton uit tot een generaal die leiding gaf aan het Amerikaanse tankcorps in de Tweede Wereldoorlog.

Patton nam deel aan de strijd vanaf de eerste Amerikaanse operatie in Afrika (/Torch/), en speelde een belangrijke rol. Tot zijn grote ongenoegen werd hij in 1944 aan het hoofd gesteld van de First United States Army Group, een fictief leger dat in het leven was geroepen om de Duitsers te doen denken dat de invasie van Frankrijk bij Calais zou plaatsvinden. Hitler en het Duitse leger trapten in deze afleiding, terwijl Patton na de echte landingen in Normandië aan het hoofd stond van het Amerikaanse 3e Leger. De grofgebekte generaal leidde zijn troepen vervolgens dwars door Duitsland, na in 1944 het Ardennenoffensief gestuit te hebben. Eind 1945 overleed hij aan de gevolgen van een auto-ongeluk.

Het Olympische optreden van Patton vond plaats in 1912, en past wel bij de latere generaal. Patton eindigde als vijfde in de moderne vijfkamp, die dat jaar voor het eerst werd gehouden. In deze destijds typisch militaire sport was hij de eerste niet-Zweede in het eindklassement. Patton liet een hogere klassering voornamelijk liggen door een matige prestatie bij het schieten, waar hij 21e werd. In het verplichte verslag dat Patton nadien schreef voor zijn officieren, overdreef hij zijn prestaties op diverse plaatsen. Naar eigen zeggen was zijn slechte prestatie bij het pistoolschieten het gevolg van het feit dat een aantal van zijn schoten door een eerder kogelgat waren gegaan, terwijl de officials ze als missers geteld hadden. De cijfers die hij noemt voor zijn prestaties komen echter niet overeen met die in de officiële uitslagen. Ook vergat Patton te vermelden dat hij na zijn 7e plaats in het zwemmen (6e volgens eigen zeggen) volkomen uitgeput uit het water gevist moest worden. Hoogstwaarschijnlijk hoopte Patton met zijn aangedikte verslag indruk te maken bij zijn commandanten, in de hoop sneller promotie te maken - hetgeen geheel past bij het totaalbeeld van de Amerikaan.

Nog 217 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Schermen

permalink | plaats reactie |

Reacties