De vloek van de geit en de bambino

Het is aantoonbaar dat een uitgesproken vloek een negatieve invloed uitoefent op de prestaties van een sportclub. In de Verenigde Staten dan.

Pas op voor de geit! Dat deed Joop Doderer duidelijk niet en nu is hij dood. ANP Fotoarchief

De Verenigde Staten en sportgeschiedenis gaan prima samen. Oude sporthelden worden daar op gepaste wijze geëerd. Fenomenale prestaties uit het verleden worden door horden fanatiekelingen onthouden. Ieder jaar dat een record blijft staan, krijgt zo’n prestatie meer glans en worden de verhalen rondom zo’n prestatie steeds smeuïger. Het is dan ook niet vreemd dat er zaken zoals vloeken in de Amerikaanse sport bestaan. Twee van die vloeken zijn die van The Bambino en die van Billy de Geit.

Bambino

Sinds 2004 moeten we het met één vloek minder doen. De Vloek van The Bambino is namelijk niet meer. Die werd opgeheven nadat de Red Sox in 2004 de World Series wonnen, maar de legende is te mooi om niet verteld te worden.

De Red Sox wonnen de World Series in 1912, 1915, 1916 en 1918 en waren in die tijd een grote, beroemde toporganisatie. Na 1918 stokte het succes. In 1920 verkocht eigenaar Frazee van de Sox zijn grote ster Babe Ruth aan de Yankees om met dat geld een Broadway-produktie te kunnen financieren. Het is tot op de dag van vandaag de meest besproken en meest bespotte transfer uit de geschiedenis van de Amerikaanse sport.

George Herman Ruth Jr. werd op 6 februari 1895 geboren in Baltimore. Hij was een enorm honkbaltalent. Op 27 februari 1914 tekende hij zijn eerste profcontract bij de Baltimore Orioles. Omdat hij zo jong was, kreeg hij de bijnaam Babe. In 1920 vertrok hij dus.

Bij de Yankees brak Ruth alle records, zowel als slagman als pitcher. Hij maakte de Yankees jaar na jaar kampioen en trok zoveel mensen naar het stadion dat in 1923 het nieuwe Yankee Stadium gebouwd werd. Het stadion staat nog steeds in the Bronx en wordt ook wel The House that Ruth Built wordt genoemd.

En de Red Sox? Zij wonnen nooit meer wat. Dat krijg je ervan als je zo met je sterren omgaat. Dan nemen ze, ook al zijn ze al lang dood, vreselijk wraak. Tot 2004, dus. Was het vreemd dat die vloek toen ophield te bestaan? Nou nee, als we de bijgelovige Amerikanen mogen geloven.

In een wedstrijd tussen de Yankees en de Red Sox sloeg Manny Ramirez een homerun en landde de bal pardoes in het gezicht van een jonge fan. Het gevolg: een pijnlijk aangezicht en twee gebroken tanden.

Niets aan de hand zou je zeggen, maar wat was het geval? De jongen was Yankee-fan en bleek in het huis te wonen waar Babe Ruth tijdens zijn New Yorkse jaren had gebivakkeerd. Volgens velen was de vloek op dat moment gebroken! Dagenlang stonden de kranten vol van dit voorval. Men vond het ongeluk te toevallig om geen verband met de vloek te zien.

De Geit

Naast de Red Sox zitten de Chicago Cubs in het vervloektenhoekje De laatste keer dat de Cubs in de finale om de wereldtitel stonden, en verloren, was in 1918. De tegenstander was, jawel, de Boston Red Sox.

Daarna waren de successen schaars, omdat er in Chicago namelijk ook een vloek is: The Billy Goat Curse, de vloek van Billy's geit. Café-baas William Sianis, eigenaar van de Goat Tavern, wilde in 1945 namelijk zijn geit Sonovia mee naar het stadion nemen, maar het beest mocht niet binnen.

Op dat moment sprak hij de vloek uit dat de Cubs nooit meer een World Series zouden spelen. En zoals we al zagen is dat sindsdien nooit gebeurd. Dat zelfs de club de vloek serieus neemt, blijkt uit het feit dat een voorzitter in 1950 schriftelijk ook bij de Yankees gesmeekt om deze ongedaan te maken.

Tevergeefs, want ook dit jaar heeft die weer zijn werk gedaan.

Honk- en softbal

permalink | plaats reactie |

Reacties