De Hel van Deurne

Tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw waren de voetbalinterlands tussen de Rode Duivels en Oranje een gevestigde traditie. De elftallen ontmoetten elkaar in de regel twee keer per jaar: één keer in België en één keer in Nederland. Aan beide kanten van de grens ging de bloeddruk dan steevast omhoog.

De Hel van Deurne in 1954. ANP Fotoarchief

Deze traditie stamt uit een tijd waarin er vrijwel alleen via interlands internationaal werd gevoetbald. Het clubvoetbal van de Europa Cup ontstond pas in 1955. Het Nederlandse interlandvoetbal uit de eerste helft van de twintigste eeuw zwengelde het rood-wit-blauw-oranje nationalisme vurig aan, vooral dankzij de donderpreken van Karel Lotsy. Door het ontbreken van televisie en internet had de gemiddelde Nederlander in die dagen een beperkte kijk op de wereld. Door zijn geringe kennis van vreemde talen, en zijn gebrek aan geld, was een vakantie over de grens vaak een onbereikbare luxe.

De roemruchte interlandtraditie tussen België en Nederland is volgens mij een aparte studie waard. Ik beperk mij in dit artikel tot de wedstrijden die in België werden gespeeld. Zoals Oranje’s allereerste interland uit 1905, die de onzen na verlenging met 1-4 wonnen. En die van de Antwerpse Olympische Spelen uit 1920, waarbij Oranje’s 3-0 verlies vooral werd veroorzaakt door onvrede over het erbarmelijke spelersonderkomen in een Nederlands marineschip op de Schelde.

Traditie tot 1964

De statistieken: van 1905 tot en met 1972 is de interland België – Nederland twee en vijftig keer gespeeld. Hiervan won Oranje achttien keer, speelde elf keer gelijk, en verloor er drie en twintig. Zoals gezegd vond België - Nederland in de regel één keer per jaar plaats, met uitzondering van de periode van beide wereldoorlogen. Pas na 1964 kwam in deze regelmaat de klad. Er was in 1967 nog een vriendschappelijke België – Nederland, waarna de laatste uit deze periode op 19 november 1972 werd gespeeld.

De statistieken leveren ook een verrassing op. Deze 52 interlands zijn vijftig keer in Antwerpen gespeeld, en slechts twee keer in Brussel (opeenvolgend in 1935 en 1936 in het Heizelstadion). Volgens mijn Belgische bron zijn er drie België – Nederlands in Brussel gespeeld, namelijk ook die uit 1930.

De Hel van Deurne in 1940. Nationaal Archief 

Hoe dit ook mag zijn, vanaf 1937 werd België - Nederland in het gerenoveerde Bosuil-stadion van de Antwerpse voorstad Deurne gespeeld. Het stadion is van de Royal Antwerp Football Club, en is van 1922. Het heeft plaats voor meer dan 50.000 toeschouwers.

De steevast uitverkochte ‘Derby der Lage Landen’, in de ‘Hel van Deurne’, was in de Nederlandse voetbalbeleving van de jaren vijftig een begrip. Er werd met respect over gesproken, en mijn Belgische bron vertelt precies waarom: in de periode 1950 tot 1956 verloor Oranje hier zes keer op rij.

Op 19 november 1972 liet uw verslaggever zich door deze toen al verouderde romantiek inspireren om in Deurne naar België – Nederland te gaan. In het Bosuil-stadion, dat ik naar Nederlandse normen behoorlijk bouwvallig vond. Het ging in die wedstrijd om de kwalificatie voor het WK 1974. Een kwalificatie die Oranje een jaar later, in de terugwedstrijd in Amsterdam, ternauwernood met 0-0 veiligstelde - met dat afgekeurde Belgische doelpunt in de slotminuut.

Zuurkool en worst

Maar dat lag in november 1972 nog allemaal in de toekomst. Het voornaamste wat ik me van deze België – Nederland herinner, is de heerlijke zuurkool met worst die een weelderige Vlaamse dame mij vooraf bij het stadion verkocht. Het heeft me die avond warm gehouden, want de wedstrijd deed dat niet. Hoewel Oranje er indrukwekkend genoeg uitzag (Cruijff, Neeskens, Van Hanegem, Van Beveren, Keizer, Suurbier, Krol en Hulshoff), speelde het op zijn zachtst gezegd niet voluit. Bovendien gingen Neeskens en Van Hanegem zich te buiten aan overdreven hard spel. Het zwakkere België, met Wilfried van Moer, speelde wel naar vermogen. Ondanks een vlammend schot van linksachter Thissen tegen de Oranje-paal bleef het in Deurne 0-0.

De natte Hel van Deurne. Nationaal Archief

Het Bosuil-stadion staat er nog steeds, al denkt de Gemeente Antwerpen serieus aan vervanging. Op welke plaats dat gaat gebeuren, moet nog blijken. Het maakt in België de tongen los, want de Bosuil is een stadion met traditie.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties