Het WK veldrijden van 2000

In 2000 werd het wereldkampioenschap veldrijden in het Brabantse St. Michielsgestel verreden. De Nederlandse favoriet werd bijna letterlijk wereldkampioen in zijn eigen achtertuin. Op het podium werd hij vergezeld door twee gefrustreerde en huilende Belgen.

Hoe zat het ook weer? Thuisrijder G. uit St. Michielsgestel ontsnapte al vroeg in de wedstrijd. Achter hem reden de Belgen N. en D. en de Nederlander Van der P. Zowel N. als Van der P. waren in het dagelijks leven teamgenoten van G. bij een Nederlandse bank, die er natuurlijk alle belang bij had dat één van hun renners wereldkampioen werd. Maar het WK wordt verreden met landenploegen, en zo kwam N. in een lastig parket terecht.

De jonge Belg N. speelde het spel professioneel. Hij ging in de koers nog even overleggen met de ervaren Van der P. en besloot niet achter de ontsnapte G. aan te rijden, die dan ook glansrijk wereldkampioen werd. Dit tot grote onvrede van het slachtoffer van deze tactiek: een opgewonden D. die N. tevergeefs aanspoorde mee te achtervolgen. Die dag waren de twee Belgen immers ploeggenoten. “Allez N. meerijden verdoeme!”. N. schudde van nee, en zo werden de Belgen D. en N. tweede en derde achter de plaatselijke favoriet.

Het resultaat: wereldkampioen G. tevreden, heel St. Michielsgestel tevreden én de bank tevreden. Maar op het podium waren er bij zowel N. als D. tranen van ontgoocheling. N. kreeg ongeveer alle veldritminnende Belgen over zich heen, en dat zijn er nogal wat. N. had de koers weggeven, en nog wel duidelijk zichtbaar voor alle toeschouwers en televisiekijkers ook. Foei!

Laatst besteedde de Belgische televisiezender Canvas nog eens aandacht aan het hele gebeuren. De Belgische verslaggevers van die dag gaven nu toe dat ze de jonge N. misschien wat hard aangepakt hadden. Verslaggever 1 merkte op dat D. in de koers vooral misbaar maakte toen hij al wist dat hij verloren had. Op het rechte stuk bij de finish, waar de televisiecamera’s het goed in beeld konden brengen. “D. is een zeer lepe vos” aldus verslaggever 2. “Hij weet perfect de situatie te bespelen en uit te buiten”.

Dan de tranen op het podium. Verslaggever 1: “Bij N. waren de tranen zeker niet gespeeld. Ik denk dat D. er toe in staat was ook in dat tranendal een stukje toneel te spelen”. Wanneer we als gewaarschuwd mens nog eens goed naar de beelden kijken, dan kunnen we ons inderdaad afvragen of D. niet zou misstaan in de Belgische soapserie ‘Thuis’. Als televisiekijker bekroop me opeens een kwade gedachte.

Stél nu eens dat de geslepen D. óók met G. in de slag zat. Stél nu dat D. vooraf zijn diensten heeft aangeboden aan G. Tegen een riante vergoeding natuurlijk. G. had er veel zoniet alles voor over om voor eigen publiek te winnen. En D. had goed ingeschat dat N. en Van der P. nooit achter G. aan zou rijden. Tweevoudig wereldkampioen D. had in de gegeven omstandigheden nauwelijks winstkansen, tegen drie sterke renners van de bank. Op die manier viel er toch nog wat te verdienen.

Natuurlijk zat in dat geval ook de oude rot in het wielervak Van der P. in het complot. “Jongen” moet Van der P. in de koers tegen N. hebben gezegd “we kunnen toch niet achter G. aanrijden en daarmee D. met zijn snelle eindschot in een zetel meenemen naar de finish”. Daar had N. natuurlijk niets tegen in te brengen. Arme N.

Stél dat het zo gegaan is. Dan was natuurlijk niet D. maar de hooggevoelige N. het slachtoffer van de dag. En stél dat het zo gegaan is. Heeft D. behalve de koers dan ook zijn ziel verkocht, aan ‘nen Ollander’ nog wel? Of was hij in dat geval gewoon een briljante strateeg?

(Of is het vooral een kwalijke zaak dat het vertrouwen in de wielrennende medemens al zover is verloren dat een renner ergens van verdacht wordt zonder ook maar enige aanwijzing?)

In 2002 werd D. in eigen land voor de derde keer wereldkampioen veldrijden. Vóór N.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties