China's sportster van de eeuw

Iedereen weet dat Chinezen goed zijn in tafeltennis, maar hoeveel ken je er bij naam? Ooit gehoord van Zhang Yining of Wang Nan? Maak kennis met Deng Yaping, de beste tafeltennister aller tijden, en dat met een carrière die ze als 24-jarige beëindigde.

Deng stamt uit Zhengzhou, een hier onbekende miljoenenstad in het midden van China. Als vijfjarige begon ze al met het in China immens populaire tafeltennis. Vier jaar later won ze een provinciale juniorentitel, maar vanwege haar lengte - of liever, het gebrek daaraan - werd ze uit de jeugdploeg gelaten.

In 1988 won ze het Chinese kampioenschap - nog altijd slechts vijftien jaar - maar opnieuw werd ze vanwege haar lengte (ze werd uiteindelijk 1,50 m) uit het nationale team gehouden. Doorzettingsvermogen bracht haar uiteindelijk toch op het internationale toneel, en in 1989 won ze op haar eerste WK meteen haar eerste gouden medaille. Samen met de individuele kampioene, Hong Qiao, won ze het dubbelspel.

Het was de eerste van acht wereldtitels tussen 1989 en 1997. Ze won het enkelspel drie maal (1991, 1995 en 1997), maar moest in 1993 tevens de laatste niet-Chinese winnares (Hwa uit Zuid-Korea) toestaan. Daarnaast won ze nog twee dubbeltitels (en verloor nog twee keer in de finale), en won drie keer met het Chinese team de ploegentitel. Alleen in het gemengd dubbelspel won ze nooit, en strandde ze tot tweemaal toe in de finale. Haar totaalscore op wereldkampioenschappen bedraagt 8 gouden medailles en 5 zilveren.

Op de Olympische Spelen van 1992 en 1996 domineerde ze, en won ze alle voor haar beschikbare medailles: twee keer het enkel- en dubbelspel (gemengd dubbel en ploegenwedstrijd waren geen Olympische onderdelen, hoewel de laatste in Beijing dat voor het eerst wel is).De finale van het enkelspel in Barcelona was opmerkelijk, omdat ze daarin uitkwam tegen haar dubbelpartner, Hong Qiao. Ze versloeg haar met 3 games tegen 1.

Vier jaar later trof de Chinese een tegenstandster uit Taiwan in de finale, Chen Jing. Zo'n ontmoeting brengt normaalgesproken al extra spanning mee, maar nu nog meer. Chen was in 1988 nog olympisch kampioene geworden voor de Volksrepubliek, maar speelde nu voor "het andere China". Chen had bovendien in de halve finale Deng's dubbelpartner uitgeschakeld, en had enkele dagen eerder nog tegenover Deng en Qiao gestaan in de kwartfinale van het dubbelspel. Daar kregen de Taiwanesen drie matchpoints, maar verzuimden die te verzilveren. Ook de enkelspelfinale was bijzonder spannend, hoewel Deng de vijfde game uiteindelijk afgetekend met 21-5 won.

Na haar wereldtitels in 1997 stopte Deng met tafeltennis, en diende ze in de atletencommissie van het IOC. Omdat ze daar als enige aanwezige geen Engels sprak besloot ze die taal te gaan leren, en uiteindelijk kwam ze hiervoor terecht in Nottingham, waar ze met succes een studie Engels afrondde. In 2003 werd ze verkozen tot Chinese sportster van de eeuw (haar mannelijke tegenhanger was turner Li Ning), en voor velen geldt ze nog steeds als de beste tafeltennisspeelster aller tijden.

Nog 211 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties