De Kuip moet blijven

In de columntwist De Klassieker is het vandaag de beurt aan Ajacied Menno Pot.

Danny Blind, Sonny Silooy, Marc Overmars en Frank de Boer met de Supercup na een 0-4 overwinning op Feyenoord in een niet meer zo volle Kuip. ANP Fotoarchief

Beste Jurryt,

Onheilspellend relaas, vorige week: Feyenoord in een ander thuisstadion dan De Kuip… Als ik me probeer voor te stellen hoe erg jullie dat zouden vinden, dan komen er warempel haast gevoelens van empathie in me naar boven.

De Meer

Het viel ons, Ajacieden, in 1996 niet mee om De Meer te verlaten. Het deed pijn om ons oude, knusse stadion twee jaar later definitief tegen de vlakte te zien gaan en ter hoogte van de Middenweg 401 een tamelijk lelijk nieuwbouwwijkje te zien verrijzen.

‘Park de Meer’ heet het. Als ik er af en toe eens voorbij fiets, voelt het nog steeds vreemd dat De Meer er niet meer staat. De aanwezigheid van dat wijkje verbaast me telkens opnieuw.

Identiteit

En toch zou het voor jullie nog veel moeilijker zijn: verhuizen, en wennen aan een nieuwe thuisbasis. Ajacieden hebben zich namelijk nooit vereenzelvigd met hun stadion. In De Meer voelden we ons thuis, daar niet van, maar het stadion bepaalde niet onze identiteit.

Wij vereenzelvigen ons van oudsher met technisch, aanvallend voetbal, en met hoofdprijzen: als een Ajacied opschept over zijn club, gaat ‘ie titels en trofeeën opsommen. Opscheppende Feyenoorders, daarentegen, beginnen meestal over De Kuip: “Maar wij hebben het mooiste stadion van Nederland.”

Zelfbeeld

Dat verklaart ook meteen waarom Ajax gevoeliger is voor identiteitscrises dan Feyenoord: bij ons barst het gekrakeel los wanneer Ajax zich niet onderscheidt met oogstrelend spel, en geen prijzen pakt. Zoals nu, bijvoorbeeld. En vorig seizoen. En het seizoen daarvoor.

Het zelfbeeld van een Feyenoorder is niet zozeer positiever, maar wel stabieler. Immers: hoe het ook met de club gaat, De Kuip blijft onverstoorbaar op zijn plek staan. De symbolen van ónze identiteit moeten telkens opnieuw gewonnen worden.

Beker

De Kuip afbreken? Mijn gevoel zegt dat het héél dom zou zijn, en ik zou het ook jammer vinden, want als Ajacied kom ik er vrijwel altijd in opperbeste stemming vandaan. We hebben er meer edities van Feyenoord - Ajax gewonnen dan jullie zelf, en als we er een bekerfinale spelen loopt het ook altijd wel los, dus ik zou zeggen: hier en daar een dot plamuur en een lik verf, en lekker laten staan die hap.

Ondertussen is het bij ons dus wél bijna wekelijks vol. Ajax - Twente was uitverkocht. Ajax - AZ ook zo goed als. We hebben 41.000 seizoenkaarthouders. Het officiële toeschouwersaantal ligt vrijwel altijd op 47.000 of hoger.

Ajax heet de club van de gloryhunters te zijn: pseudo-supporters, die alleen komen opdagen wanneer het goed gaat. Welnu, er valt al tien jaar bar weinig glory te hunten in de Arena, maar het publiek blijft komen.

Ramptoeristen

Maar dat boeit ons dus niet zo. Doe ons liever weer eens een échte prijs (dus niet de Vergulde Dennenappel en/of de Johan Fruitschaal), en op gezette tijden een pot technisch superieur, onnavolgbaar, aanvallend positiespel. Gisteren tegen AZ leek het voor het eerst sinds lange tijd weer ergens op, al kunnen er nog gekke dingen gebeuren nu Ajax in zijn oneindige wijsheid heeft besloten géén vervanger voor Jaap Stam te halen. Volgende week, uit tegen NEC, kunnen we zo weer kapseizen.

Ik wil maar zeggen: dat Nederland in 2008 een kampioen van de armoede krijgt, met heel veel hondstrouwe ramptoeristen op de tribune, dat staat al vast. Het is alleen nog even de vraag wie het wordt.

Mazzel!

Menno

De Klassieker

permalink | plaats reactie |

Reacties