De Nederlandse profploegen van 1988

Terwijl de veldrijders en zesdaagsenrenners nog druk bezig zijn met hun activiteiten, worden de eerste ploegen voor wegwielrenners al weer voorgesteld. Ook twintig jaar geleden werd er vol optimisme vooruitgeblikt. Het zou voor onze vaderlandse renners een succesvol wielerjaar worden. Vandaag kijken we naar de Nederlandse profploegen van 1988.

Greg Lemond. ANP Fotoarchief.

We pakken er de seizoensgids van het blad Wieler Revue uit maart 1988 eens bij. Er waren maar liefst vier Nederlandse profploegen in 1988, waarvan er drie tot de wereldtop behoorden. De amateur-renners waren nog bijna volledig van de profs gescheiden. Naast de ploegen van Post (Panasonic), Raas (SuperConfex) en Gisbers (PDM) was er nog het kleine broertje TVM, waar Cees Priem debuteerde als ploegleider.

TVM ging het jaar voordien nog als Transvemij door het leven en had zich flink versterkt. Met de Australiër Phil Anderson bijvoorbeeld, die het jaar daarvoor nog bij Post reed. Ondanks dat ging de Tour van 1988 nog aan de ploeg voorbij. Bij TVM reed ook Dick Dekker, de oudere broer van Erik. Als assistent-ploegleider valt de naam van Patrick Lefevere op.

Ook nieuw bij de ploeg was Bert Oosterbosch, die in het blad wordt geciteerd: “Ik hoop vooral als tijdrijder op mijn oude niveau terug te komen. Lukt dat niet dan stop ik aan het einde van het jaar met fietsen”. Oosterbosch stopte inderdaad aan het eind van dat jaar als profrenner. Hij overleed helaas op 18 augustus 1989 aan een hartinfarct.

Bij de ploeg Panasonic van Peter Post waren onder meer Eric Vanderaerden en Teun van Vliet de speerpunten, maar ze zouden wat minder succesvol zijn dan het jaar daarvoor. Ook bij Panasonic reed Erik Breukink, nog net geen vierentwintig jaar oud, die in 1987 was doorgebroken met een derde plaats in de Giro. Hij zou in 1988 al voor de tweede keer twee grote rondes rijden. Naast de Giro (winst in de sneeuwetappe over de Gavia!) ook de Tour.

Van de Zwitser Urs Freuler en de West-Duitser Dietrich Thurau, die bij Post terugkeerden op het oude nest, werd in 1988 weinig vernomen. Wieler Revue waarschuwde al: “In het verleden bleek Post nooit zo goed te kunnen koekhappen met zijn Zwitserse huursoldaten”.

Dat zelfs in 1988 Duitsers en Nederlanders toch prima konden samen werken bewees de ploeg van Jan Raas, waar Rolf Gölz de kopman was voor de klassiekers. Joop Zoetemelk was aan het einde van 1987 afgezwaaid. Verder bij SuperConfex onder meer renners als Jelle Nijdam, Jean-Paul van Poppel, Gerrit Solleveld, Frans Maassen en Edwig van Hooydonck.

En niet te vergeten Maarten Ducrot, die ook ergens geciteerd wordt. Ducrot meldde dat hij op zijn loon gekort of zelfs ontslagen kon worden bij het leveren van slechte prestaties, in tegenstelling tot journalisten die ongestraft konden schrijven wat ze wilden. Over Tv-verslaggevers deed hij blijkbaar geen uitspraken.

De ploeg in opkomst was in 1988 ongetwijfeld PDM. Kopman Pedro Delgado was vertrokken en kwam weer eens in opspraak door eerst bij Kelme een contract te tekenen en daarna ook bij Reynolds, waar hij meer kon verdienen. Hij werd vervangen door Greg Lemond, die terugkwam van het bizarre jachtongeval waarbij zijn zwager hem voor een kalkoen zou hebben aangezien. Maar Lemond was het hele jaar onzichtbaar. Pas in 1989 was hij terug op zijn oude niveau, zoals Laurent Fignon zich nog wel zal herinneren.

Voor de rest werd het een uitstekend jaar voor PDM met winst voor Adri van der Poel in Luik - Bastenaken - Luik, en de definitieve doorbraak van het duo Rooks en Theunisse. Steven Rooks won in de Tour de rit naar L’Alpe d’Huez (vóór Gert-Jan Theunisse), de bolletjes trui én hij werd tweede in het eindklassement achter Pedro Delgado. Rooks werd ook eerste in het Kampioenschap van Zürich. Theunisse won de Clasica San Sebastian.

Het jaar 1988 was ook het jaar van de punten. Het nieuwe FICP-klassement hield de gemoederen flink bezig. Aan het einde van 1988 stond Rooks derde in dit klassement, achter Sean Kelly en Charly Mottet. Adri van der Poel was vierde en Erik Breukink tiende.

Rooks was ook eerste in het klassement voor de Wereldbeker. Maar helaas voor hem was het een proefjaar. Daardoor staat Erik Dekker als enige officiële Nederlandse winnaar van de Wereldbeker (in 2001) in de geschiedenisboeken.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties