De olympische ziekte

Hoeveel olympische sporters hebben een ziekte naar zich vernoemd? In ieder geval eentje: Jacques Forestier.

Forestier was een telg uit een doktorsfamilie, met zijn vader als manager van de geneeskrachtige bronnen in het Franse Aix-les-Bains. Jacques was veldarts in de Eerste Wereldoorlog, en werd voor zijn heldhaftige optredens gedecoreerd met hoge onderscheidingen: het Croix de Guerre en commandeur in het Erelegioen.

Tijdens zijn studie medicijnen was Forestier ook een aardige rugbyer gebleken, een hij kon ook aardig zwemmen en skiën. In 1920 werd een Frans team bijeengeraapt op de Spelen van Antwerpen het rugbygoud te winnen, en Forestier werd ook gevraagd. Alleen niet-rugbyland Amerika zond ook een ploeg naar België, maar dat team versloeg de Fransen verrassend.

Na zijn kleine sportieve uitstapje richtte Forestier zich weer op de medische wereld, en verrichte jarenlang onderzoek naar diverse vormen van reuma. Hij was in een pionier in het gebruik van lipiodol. Met die stof was het namelijk mogelijk om botstructuren zichtbaar te maken op röntgenfoto's. In 1929 ontdekte hij dat goud gebruikt kon worden om bepaalde vormen van reumatiek te bestrijden, waarvoor hij in ieder geval niet zijn olympische plak kon gebruiken. Jarenlang verfijnde hij deze methode van genezen. Als eerbetoon aan zijn bijdragen aan de reumatologie werd de Ziekte van Forestier naar hem genoemd - waarschijnlijk de enige olympiër die deze eer ten deel viel.    

Nog 206 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Rugby

permalink | plaats reactie |

Reacties