De Muur over PDM

Brabantse gemoedelijkheid gecombineerd met een portie Amsterdamse bluf, dat was de kracht van de wielerploeg Philips DuPont Magnetics. Dit lezen we in het themanummer van De Muur, waarin het verhaal van PDM verteld wordt. Een verhaal ook van hoogmoed die voor de val komt.

PDM moest het hebben van stijl, van een flitsend imago. Harrie Jansen, in 1986 de eerste PR-manager van de ploeg, haalde er alles voor uit de kast. Wervelende ploegpresentaties waar Hans Klok een nieuw logo tevoorschijn toverde, de beroemde luxe zwarte touringcar die zo hoog was dat die niet door iedere Franse tunnel paste, het was allemaal nieuw in die tijd. En het kon allemaal bij PDM.

Dit flitsende imago werd vanaf het begin door met name Jansen zorgvuldig gecreëerd, zo lezen we in De Muur. Maar het ‘unique selling point’ ontstond zowel sportief als qua uitstraling min of meer toevallig. Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse kwamen onder het losse regime van de Brabantse ploegleider Jan Gisbers volledig tot hun recht. Een verademing na Peter Post voor wie ze allebei hadden gereden. Als twee Sultans of Swing dartelden ze naar boven op de Franse cols.

We citeren: “De Nederlandse wielerpers… zag met Theunisse de rock’n’roll zijn opwachting in het peloton maken. Veel verder dan de welluidende sound van de Dire Straits ging het niet, maar dat was geen beletsel. De verbeelding leek aan de macht.”

Na Rooks en Theunisse kwamen de successen van Erik Breukink in de Tour, eigenlijk de enige wedstrijd die er echt toe deed voor PDM. Hoe dat in 1991 afliep mag inmiddels als bekend worden verondersteld:

Minder bekend was tot nu toe dat de PDM-ploeg op dat moment al op springen stond wegens spanningen tussen Gisbers en manager Manfred Krikke, die vond dat het er allemaal iets te losjes aan toe ging.

Het mooiste in deze uitgave van De Muur zijn eigenlijk de niet zo bekende verhalen. Het verhaal van Marc van Orsouw bijvoorbeeld, die in 1986 zonder enige profervaring ineens naar de Tour moest. Al op de tweede dag werd hij in de ploegentijdrit door zijn teamgenoten Gerrie Knetemann en Gerard Veldscholten letterlijk naar huis gereden, wegens overschrijding van de tijdslimiet. Of het verhaal van Dirk de Wolf, die zich met Rudy Dhaenens minutieus mocht voorbereiden op het WK in Japan in 1990. Rudy Dhaenens werd wereldkampioen vóór ‘den Dirk’.

Ook de toenmalige Oost-Duitsers Uwe Raab en Uwe Ampler komen aan het woord. Die werden eind 1989 na de val van die andere Muur bij de ploeg gehaald. Misschien kon PDM nog wat opsteken van de medische begeleiding in de DDR, inclusief stimulerende middelen. Maar de westerse wielerwereld bleek op dat gebied minstens zo ver. Dat blijkt ook uit de geraffineerde wijze waarop bijvoorbeeld Theunisse testosteron kreeg toegediend.

Sultans of Swing - Het verhaal van PDM, opgetekend door Bert Jungmann en Fred Segaar, leest als een trein. Enkele schoonheidsfoutjes – Sean Kelly won in 1993 niet Parijs - Tours en de foto op pagina 108 is gezien het rugnummer niet van Quimper – zien we daarom graag door de vingers.

Kopen?

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties