De voetbalmacht van de G-14 (slot)

De G-14 houdt op te bestaan, maar deze voetbalclubs geven hun macht niet op. Een voetballand als Nederland moet ernstig uitkijken niet structureel weg te zakken. Deel twee van een grondige analyse. Deel 1 staat hier.

Zorgwekkend is de ontwikkeling dat de top steeds machtiger wordt. Sinds 1999 hebben de drie toplanden Engeland, Spanje en Italië een steeds groter aandeel gekregen in de tweede ronde van de Champions League, zoals we kunnen aflezen uit de volgende statistiek.

Dit is alweer het tweede achtereenvolgende jaar dat de drie toplanden tien ploegen leveren aan de tweede ronde. Van 2004 tot 2006 waren dat er negen. Alleen in 2003 toen de drie landen elf ploegen in de strijd hadden na het kerstreces was de situatie nog extremer.

Deze systematische groei in het aandeel van deze drie landen gaat vooral ten koste van Duitse en Franse clubs, die min of meer hun heil moeten zoeken in de UEFA Cup. Dit wordt ook bevestigd via een andere statistiek, die van de ploegen per land die uit de Champions League naar de UEFA Cup degradeerden na de eerste ronde (via een derde plaats in de groepsronde).

De drie toplanden hebben aan de top een steeds groter aandeel, terwijl Frankrijk en Duitsland lijken terug te vallen tot een status van subtopper. Die categorie wordt weer breder (met Schotland, Rusland, Griekenland en Turkije naast Nederland en Portugal) en neemt duidelijk afstand van een weer lagere groep landen. Zodoende is er in het tijdsbestek van negen seizoenen een duidelijke schifting tussen rijk en arm ontstaan.

Ook dit jaar tekent de elite zich af in het deelnemersveld van de tweede ronde van de Champions League. Er is weliswaar veel vers bloed (nota bene vier clubs: Schalke, Olympiakos, Fenerbahce en Sevilla haalden nooit eerder dit stadium in het toernooi), maar tien clubs hebben de tweede ronde al tenminste vier keer meegemaakt.

Real Madrid is de enige die alle acht keer van de partij was. Manchester United en Arsenal misten een jaar de promotie naar de laatste zestien. AC Milan en Barcelona ontbraken twee keer op dit appèl en zelfs Chelsea en Porto zijn er voor de zesde keer in negen jaar bij.

Opvallende namen die dit jaar ontbreken zijn Bayern, Juventus, Valencia en toch ook een beetje PSV. Sinds 1999 hebben vijftig clubs de tweede ronde van de Champions League gehaald. Voor de helft (25 clubs) was dit eenmalige ervaring. Om aan te geven hoe eenzaam en saai het aan top is, tenslotte de ranglijst (top 25) van de meest constante deelnemers aan de Champions League en hun aanwezigheid per ronde.

Uit deze ranglijst blijkt dat de top 10 geheel bestaat uit leden van de G-14. Deportivo is het hoogste niet-lid, maar is inmiddels alweer op een zijspoor gezet. Zestien van de achttien leden komen in deze ranglijst voor.

Olympique Marseille en Paris SG behoren tot de groep die een keer de groepsronde overleefde, evenals Feyenoord, Anderlecht en Benfica. Leeds United en Villarreal schreven overigens geschiedenis door bij ene succesvolle poging ook meteen de halve finale te halen, maar dat waren dus wel vertegenwoordigers van een echt topland.

De rijke competities zijn steeds machtiger geworden sinds de hervormingen van de Europese clubtoernooien en voor de Nederlandse clubs wordt het nu zaak om niet verder weg te zakken in het drijfzand.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties