Zoeken

Allereerst zaten de twaalf heren natuurlijk niet bij de andere sporters in het Olympisch Dorp. In plaats daarvan hadden ze een luxueus hotel afgehuurd in het centrum van Barcelona. Elke dag stonden hier vele journalisten en fans voor de deur, die door de bodyguards van het hotel en de spelers op afstand gehouden moesten worden.

De spelers piekerden er niet over in het Dorp plaats te nemen, en speelden liever hun golfpartijtjes als de tijd dat toestond dan dat ze tussen de 10.000 andere sporters moesten verblijven. Dit kwam hen op kritiek te staan in de V.S., onder andere van enkele hoge officials van het Amerikaans Olympisch Comité.

Het meepelen van de met HIV-besmette Magic Johnson was ook reden voor controverse. In de NBA hadden enkele spelers dit al onverantwoord genoemd - ze waren bang voor besmetting - en nadat de olympische ploeg bekend was geworden kwamen er uit diverse andere deelnemende landen protesten.

Saillant element in de discussie was dat de Verenigde Staten destijds buitenlanders met HIV niet toestonden het land in te komen (dit is pas enkele jaren terug gewijzigd), maar dat wel verwachtten van Spanje. Uiteindelijk mocht Johnson gewoon meedoen, mede dankzij steun van Juan Antonio Samaranch himself.

Ook op de wedstrijden van het Dream Team commentaar. Natuurlijk werden die gewonnen - ruim zelfs, met gemiddeld bijna 44 punten voorsprong. De Amerikanen keken slechts 6 minuten van het hele toernooi tegen een achterstand aan, en hadden het hele toernooi geen time-out nodig. Maar er waren klachten dat de wedstrijden al te makkelijk waren, en de tegenstanders te geïmponeerd: ze wilden liever met hun helden op de foto dan ze verslaan. Dat viel het Dream Team niet echt aan te rekenen, maar ze namen het er wel van. Toch leverden de wedstrijden nog wel het nodige vuurwerk op:

Ook het slot van de hele excursie, de medaille-uitreiking, had nog nare bijsmaak. De kleding van de Amerikaanse ploeg werd namelijk geleverd door Reebok, maar Michael Jordan, Charles Barkley en Magic Johnson werden door andere bedrijven gesponsord (Nike en Converse). De reclame-contracten werden er uitgebreid op nagekeken: konden deze heren wel met een Reebok-trainingspak verschijnen? Uiteindelijk drapeerden de drie een Amerikaanse vlag om hun schouder(s), waarmee "toevallig" het Reebok-logo werd afgedekt.

Meer lezen over het Dream Team? Zoek dan bij een antiquariaat naar "Het Dream Team" van Mart Smeets.

Nog 194 dagen tot Beijing 2008.

Basketbal · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |